* Tüy gibi yumuşacık olan orta boy bir yaz kümülüs bulutunun ağırlığı 550 tondur. Düşünün ki bir otomobilin ağırlığı ortalama 1 tondur. Bu kadar ağır bulutların hepsi de gökyüzünde asılı duruyor. Mucizevi değil mi?

* Dünya saatte 1600 km hızla döner, fakat biz bunun farkında bile değiliz.
Mucizevi değil mi?

Öyleyse bir kez daha düşünelim kardeşlrim rabbimizin böylesine mucizevi olaylar yaratmaya gücü yeterken, bizi sıkıntılarımızdan kurtarmaya mı gücü yetmeyecek? HÂŞÂ
Yeterki biz hakkıyla kulluk edelim istemesini bilelim...

ALLAHIM BİZE İNŞALLAH DEDİRTSİN.HERZAMAN...

Allahü teâlânın huzurunda itaat edenlerden olmak için, her işte inşallah demelidir! Hadis-i şerifte, (İnsanlar için, inşallah demekten daha faziletli itaat edicilik yoktur) buyuruldu.

(Şunu yapacağım) veya (Yarın şuraya gideceğim) denince de (İnşallah) demelidir!

Bir kimse ile bir şey kararlaştırırken inşallah denirse, sonradan o iş yerine getirilmezse, yalancı olunmaz. (Miftah-ül cenne)

Kesin işlerde de inşallah denir. Mescid-i harama girileceğini Allahü teâlâ bildirdiği halde, inşallah denmesini öğretmek için, (Mescid-i harama inşallah gireceksiniz) buyurdu. (Feth 27)

İsmail aleyhisselamın, (Babacığım, sana emredilen ne ise, onu yap! İnşallah beni sabredicilerden bulursun) dediği de Kur'an-ı kerimde bildirilmektedir. (Saffat 102)

Peygamber efendimiz de, mezarlığa uğrayınca, ölüm muhakkak olduğu halde, ilâhi terbiye gereği olarak, (İnşallah biz de size kavuşacağız) buyurdu. (Müslim)

Peygamber efendimiz, duasının kabul olacağını âyet-i kerimeye istinaden kesin olarak bildiği halde şöyle buyurdu:
(Her Peygamberin duası kabul olur. Her Peygamber, ümmeti için dünyada dua etti. Ben ise, Kıyamette ümmetime şefaat izni verilmesi için dua ediyorum. Duam inşallah kabul olacak. Müşrik olmayanların hepsine şefaat edeceğim.) [Müslim]

Hazret-i Süleyman’ın imtihanı
Kur'an-ı kerimde mealen; (Biz Süleymanı imtihan ettik. Tahtının üstüne bir ceset bıraktık. Daha sonra o, yine [Rabbine] döndü) buyurulmuştur. (Sad 34)

Fahreddin-i Razi hazretleri buyuruyor ki:
Süleyman aleyhisselam, bir gecede, zevcelerinin hepsini dolaşacağını, onlardan herbirinden birer erkek çocuk dünyaya geleceğini, Allah yolunda muharebe edeceklerini söyledi. Fakat, inşallah demeyi unuttu. Sakat bir çocuk dünyaya geldi. Bunu götürüp, babasının tahtına bırakıverdiler. Hadis-i şerifte, (Yemin ederim ki, Süleyman aleyhisselam inşallah deseydi, dediği gibi olurdu) buyuruldu. (Buhari)

Resulullah efendimize; Ruh, Eshab-ı Kehf ve Zülkarneynden sorulunca; (Yarın gelin, haber vereyim) buyurmuş, inşallah demeyi unutmuştu. Bu sebeple birkaç gün Resulullaha vahiy gelmedi. Sonra şu mealdeki âyet-i kerime nazil oldu:
(İnşallah demeden hiçbir şeyi yarın yapacağım deme!) [Kehf 23, 24]
Peygamberler günah işlemez. Bunun gibi hareketlerine zelle denir.

Binbir fatiha tamamlandıktan sonra; bu dua okunur.

Allahümme ya cami’ a’ l asvati ya mucibe’d da’avati ya alimessırri vel hafiyyati bi hakkı suretil fatiha vel bakarati vel enami ve bi hakkı kef ha ya ayn sad ve bi hakkı suretil fatihati ikdi hacati fi hazihis saati birahmetike ya erhamer rahimiyn…

AMIN AMIN AMIN

SELAM VE DUA ILE...

TOPLAM:865

RAHMÂN

(Bagislayan, esirgeyen)

RAHÎM
(Bagislayan, esirgeyen)

MELiK

(Görünen ve görünmeyen alemlerin sahibi)

KUDDÛS
(Her eksiklikten münezzeh)

SELÂM
(Esenlik veren)

MÜ'MiN

(Güven veren, vaadine güvenilen)

MÜHEYMiN

(Kainatin bütün islerini gözetip yöneten)

AZÎZ

(Yenilmeyen yegane galip)

CEBBÂR
(Iradesini her durumda yürüten, yaratilmislarin halini iyilestiren)

MÜTEKEBBiR
(Azamet ve yüceligini izhar eden))

HÂLIK
(Takdirine uygun bir sekilde yaratan)

BÂRI'
(Bir model olmaksizin canlilari yaratan)

MUSAVVIR
(Sekil ve özellik veren)

GAFFÂR
(Daima affeden, tekrarlanan günahlari bagislayan)

KAHHÂR
(Yenilmeyen, yegane galip)

VEHHÂB
(Karsilik beklemeden bol bol veren)

REZZÂK
((Bedenlerin ve ruhlarin gidasini yaratip veren)

FETTÂH
(Iyilik kapilarini açan, hakemlik yapan)

ALÎM
(Hakkiyla bilen)

KÂBZ
(Rizki tutan, canlilarin ruhunu alan)

BÂSIT
(Rizki genisleten, ruhlari bedenlerine yayan)

HÂFID
(Alçaltan, zillete düsüren)

RÂFI'
(Yücelten, izzet ve seref veren)

MUIZ
(Yücelten, izzet ve seref veren)

MÜZIL
(Alçaltan, zillet veren)

SEMI'
(Isiten)

BASÎR
(Gören)

HAKEM
(Son hükmü veren)

ADL
(Mutlak adalet sahibi, asiriliga meyletmeyen)

LATÎF
(Yaratilmislarin ihtiyacini en ince noktasina kadar bilip sezilmez yollarla karsilayan)

HABÎR
(Her seyin iç yüzünden haberdar olan)

HALÎM
(Acele ile ve kizginlikla muamele etmeyen)

AZÎM
(Zatinin ve sifatlarinin mahiyeti anlasilamayacak kadar ulu)

GAFÛR
(Bütün günahlari bagislayan)

SEKÛR
(Az iyilige çok mükafat veren)

ALÎ
(Izzet, seref ve hükümranlik bakimindan en yüce, askin)

KEBÎR
(Zatinin ve sifatlarinin mahiyeti anlasilamayacak kadar ulu)

HAFÎZ
(Koruyup gözeten ve dengede tutan)

MUKÎT
(Bedenlerin ve ruhlarin gidasini yaratip veren, bilip gücü yeten ve koruyan)

HASÎB
(Kullarina yeten, onlari hesaba çeken)

CELÎL
(Azamet sahibi)

KERÎM
(Fazilet türlerinin hepsine sahip)

RAKÎB
(Gözetleyip kontrol eden)

MÜCÎB
(Dileklere karsilik veren)

VÂSI'
(Ilmi ve merhameti herseyi kusatan)

HAKÎM
(Bütün emirleri ve isleri yerli yerinde olan)

BÂIS
(Ölümden sonra dirilten)

SEHÎD
(Her seyi gözlemis olarak bilen)

HAK
(Fiilen var olan, mevcudiyeti ve uluhiyyeti gerçek olan)

MÜMÎT
(Öldüren)

HAY
(Ebedi hayatta diri)

KAYYÛM
(Her seyin varligi kendisine bagli olup kainati idare eden)

VÂCiD
(Diledigini diledigi zaman bulan bir müstagni)

MÂCiD
(Sanli, serefli)

VÂHiD
(Bölünüp parçalara ayrilmamasi ve benzerinin bulunmamasi anlaminda tek)

SAMED
(Arzu ve ihtiyaçlari sebebiyle herkesin yöneldigi ulular ulusu bir müstagni)

KÂDiR
(Her seye gücü yeten, kudretli)

MUKTEDiR
(Her seye gücü yeten, kudretli)

MUKADDiM
(Öne alan)

MUAHHiR (Geriye birakan)

EVVEL
(Varliginin baslangici olmayan)

ÂHIR
(Varliginin sonu olmayan)

ZÂHIR
(Varligini ve birligini belgeleyen birçok delilin bulunmasi açisindan asikar)

BÂTIN
(Zatinin görülmesi ve mahiyetinin bilinmesi açisindan gizli)

VÂLÎ
(Kainata hakim olup onu yöneten)

MÜTEÂLÎ
(Izzet, seref ve hükümranlik bakimindan en yüce, askin)

BER
(Iyilik eden, vaadini yerine getiren)

TEVVÂB
(Kullarini tövbeye sevkeden ve tövbelerini kabul eden)

MÜNTAKIM
(Suçlulari cezalandiran)

AFÜV
(Hiçbir sorumluluk kalmayacak sekilde günahlari affeden)

RAÛF
(Sefkatli)

MÂLIKÜ'L-MÜLK
(Mülkün sahibi)

ZÜ'L-CELÂLI ve'l-IKRAM
(Azamet ve kerem sahibi)

MUKSIT
(Adaletle hükmeden)

CÂMI'
(Toplayip düzenleyen, kiyamet günü hesaba çekmek için mahlukati toplayan)

GANÎ
(Her seyden müstagni, kendi disinda her sey O'na muhtaç)

MUGNÎ
(Zenginlik verip tatmin eden)

MÂNI'
(Dilemedigi seyin gerçeklesmesine müsaade etmeyen, kötü seylere engel olan)

DÂR
(Zarar veren)

NÂFI'
(Fayda veren)

NÛR
(Nurlandiran, nur kaynagi)

HÂDÎ
(Yol gösteren, murada erdiren)

BEDÎ'
(Esi ve örnegi olmayan, sanatkarane yaratan)

BÂKÎ
(Varliginin sonu olmayan)

VÂRIS
(Varliginin sonu olmayan)

RESÎD
(Bütün isleri isabetli ve hedefine ulasici, irsad edici)

SABÛR
(Çok sabirli)

VEDÛD
(Çok seven, çok sevilen)

MECÎD
(Sanli, serefli)

HAMÎD
(Övülmeye layik)

MUHSÎ
(Her seyi tek tek ve bütün ayrintilariyla bilen)

MÜBDI'
(Ilkin yaratan)

MUÎD
(Tekrar yaratan)

MUHYÎ
(Can veren)

VEKÎL
(Güvenilip dayanilan)

KAVÎ
(Her seye gücü yeten, kudretli)

METÎN
(Her seye gücü yeten, kudretli)

VELÎ
(Yardimci ve dost)

Sen beni sensiz bırakma YARADANIM...

Amin.

Allah razı olsun,