Serin öyleyse seccadenizi kıbleye doğru kapatın gözlerinizi..

Aydınlığınız gönlünüzdeki O'na olan sevginiz olsun..

Göz yaşlarınız süzülsün yanağınıza, yüreğinizde kavrulan aleve serinlik olsun göz yaşlarınız..

İşte dost nedir bilmek mi istersiniz..

menfaatsiz..

Korkunuz olmayacak..

Acaba demiceksiniz..

Acaba ben onu sevsem o da beni sever mi korkunuz olmayacak yüreğinizde çünkü O vaat ediyor..

Severseniz severim..

Severseniz severim..

Severseniz severim..

Ne güzel değil mi sevginize karşılık bulmak..

Sevginizin karşılıksız kalmayacağını bilmek..

Şu dünyada yüreğinizi yakan onca dosta.. onca sevgiliye bir çare bir derman..

Yürek yakmayan.. yüreğe serinlik veren bir dost..

Vedud olan bir dost..

Rahman olan bir dost..

Rahim olan bir dost..

Gafur olan bir dost..

Sözünde sadık olan bir dost..

Surete değil sirete bakan bir dost..

Dost.. dost.. dost.. diye inleyene Gel.. gel.. gel.. diye nida eden bir dost..

Ben seni sevdim diyene gel kulumsun diyen bir dost..

Suretimle.. maddemle değil.. yüreğimle acziyetimle geldim diyene rahmetinle.. şefkatimle.. inayetimle karşılandın diyen bir dost..

Haydi yandıysa yüreğiniz..

Yediğiniz darbeler yıldırdıysa sizi..

Sevginiz hep sevgisiz kaldıysa..

Yüreğinize değer verilmediyse..

Artık dayanamıyorum sevgisiz kalmaya diyorsanız

Serin öyleyse seccadenizi kıbleye doğru kapatın gözlerinizi..

Aydınlığınız gönlünüzdeki O’'göz yaşlarınız süzülsün yanağınıza.

Yüreğinizde kavrulan aleve serinlik olsun göz yaşlarınız..

O dost ise yürekte serinlik var...

O dost ise yürekte huzur var ..

O dost ise yürekte coşku var ..

O dost ise yürekte yürek var...

Ve O.. eğer O sevgili ise aşık olunan ise..

İşte o zaman yürekte olana tarif yok..

İşte o zaman yürekte olanı yazacak kalem yok..

İşte o zaman yürekte olanı söylicek dil yok..

İşte o zaman O var..

ve O var ise..

Haydi artık sözler sükut etsin..

bırakın yürekleriniz konuşsun..

Seccadeniz sevgiliyle buluşmanız olsun..

Göz yaşlarınız sevgiliye hediyeniz olsun..

Yüreğiniz sevgiliyle konuşan diliniz olsun..

Sevgilinin size nasıl tecelli ettiğiniz işte o zaman.. işte o zaman anlayacaksınız..

Ve işte o zaman anlayacaksınız

O dost ise her şey dost ..

O sevgili ise her şey sevgili...

YA VEDUD İMDAT EYLE DİYENLER...

"BİSMİLLAHİRRAHMANİRRAHİM"
1.000.ADET BEN KOYDUM SOFRAYA,BUYRUN BEREKETİNE...

DOST İÇİN,DOSTLAR İÇİN DOSTLUĞUMUZUN SELAMETİ İÇİN,EN BÜYÜK DOSTUN NAZARI İÇİN.

YA VEDUD (C.C) İÇİN.

Rabbim
Bir insan koy kalbime Ama o insan senin de sevdigin olsun

Ve bana öyle bir insan sevdir ki
O insanin kalbi Seninle sevisen bir mabed olsun.
Beni öyle bir insanla bulustur ki benden önce
Onunla bulusmus olan sen olasin

Onunla el ele tutustugumuzda
Ikimizin uzerinde Senin elin olsun

Bana öyle gözler göster ki
Ben o gözlerden sana bakayim

Bana öyle bir sevgili ver ki
O gözler cennete acilan iki pencere olsun

Onunla oyle bir yolda yürüyelim ki
Kilavuzumuz sen olasin ey Rabbim

Oyle bir sevgili verki bana
Ona sarildigimda kainat bize baksin
Birbirine sarilsin

Sevgimiz kurtla kuzulari baristirsin
Bize bakip seytan Adem'e secde etsin
Günah sevap ugruna kendini feda etsin
Olüler birer birer uyansin sevgimizle

Bize öyle bir sevgili ver ki Rabbim!
Sevgimizde Muhammed sevilsin

Oyle sevelimki birbirimizi
Hz. Hatice göklerden bize seslensin
Ve desin ki;

"Bak ya Muhammed bak su sevgililere

onlar bizde... bizde onlardayiz.

Bak Askimiz birkez daha yasaniyor yer yüzünde..
Allah Askimizi öyLe cok seviyorki binlerce insana yasatiyor..

Ölümsüz sevdaya doğru yol alan, ilahi aşkın sırrına mahzar olan ve kalplerinde sadece onun sevgisini taşıyanların yılı.
İşte o yıllarda vuku bulan bir aşk kıssası… Hifa ve Süheyl

Hz peygambere teslimiyetin güzel bir vesikası… Hifa ve Süheyl
Madde den geçip mana ikliminde aşkı yaşayanların hikâyesi… Hifa ve Süheyl
Hifa genç, güzel, şan-şöhret sahibi ve oldukça zengin bir kadın;
Güzelliği dilden dile dolaşan, şan şöhreti saraylara kadar ulaşan,
Birçok kimsenin kendisi ile evlenmesi durumunda her şeyini feda edebileceği birisi… hifa
Öyleki hifayı duymayan, güzelliğini bilmeyen kimseler kalmamış sevda çöllerinde.
O kadar güzel ki hifa… ;krallar saray anahtarlarını getirip önüne bırakıyor.
Zamanın zenginleri kervan yükü kadar mücevher ve altın vaat ediyor.
Sahabe eşleri ise Hifa ile akraba olabilmek için Hifa yı kocalarına istiyorlar.
Aman ya rabbi… Bu ne aşk, bu ne seda ve bu ne güzellik ki insanlar onunla eş olabilmek için kıyasıya yarışıyor; tüm zenginliklerini, mal varlıklarını, mevki ve makamlarını onun önüne seriyor ama o bunların hiç birine bakmıyor ve yanaşmıyor.
Bu nasıl bir edadır ki ya rab; insanın başını döndüren, kanını kaynatan, sarhoş eden bu tekliflere karşı “rıza en lillah” çizgisini koruyan bir ruh var bedende. Beden de ruh tende hifa var…
Ama ilahi bir saygı var hifa da; o bu ilgi ve alakadan rahatsızdır çünkü. O olup bitenden dolayı gerçekten çok üzgündür.
Düştüğü bu müşkül vaziyetten kurtulmak için hz. peygambere giderek durumu ona arz eder.
Ve kendisi için hayırlı bir meşguliyet ister.
—Hifa Allah resul’ünün kendisine meşguliyet olarak çeşitli
Dersler ve ibadetler vereceğini bekler.
—Oysa Hz peygamber hifa ya meşguliyet olarak evlenmeyi tavsiye etmiştir.
Bu durum karşısında Hifa Allah‘ın resulüne şöyle der.
—Ey Allah’ın resulü madem meşguliyet olarak evlenmeyi öneriyorsunuz;
Öyle ise kiminle evleneceğim hususunda da karar vermeme yardımcı olunuz. Buna karşılık hz peygamber pratik bir çözüm bularak;
—şöyle dedi; yarın sabah namazına mescide ilk giren kim olursa onunla evleneceksiniz. Sonucu da size bildireceğim der ve hifa oradan ayrılır.
—sonra hz peygamber mescide giderek bunu herkese ilan eder.
Bu duyuru dilden dile, kulaktan kulağa dolaşır ve ahalide büyük bir heyecan başlar.
Öyle ya birçok kimsenin güzelliği, şanı, şöhreti ve zenginliği için evlenmeyi arzuladığı, kervanlar dolusu altın ve mücevher vaat ettiği, evli olan kadınların bile sadece akraba olabilmek için kocalarına istedikleri hifa artık evlenmeye karar vermiştir.
O gece heyecan ile birlikte bir koşuşturma başlar sokaklarda.
kaldırılıp mescide gidebilsinler. Hatta o gece bir kısım insanlar ise sabaha kadar uyumamayı bile göze almışlardır.
—sabah namazı için hazırlıklar yapıla dursun. Fakat sahabeden öyle birisi de vardır ki ne olup bitenden haberdar, nede olup bitenle ilgilenecek durumdadır. O kendi halinde, kendi derdinde, kendi meşguliyetinde, kendi aczinde; fakir, yetim, öksüz ve gariptir.
İşte o kimse de hiçbir şeyle ilgilenecek durumda olamayan Süheyl dir.
Süheyl mescidin etrafında yaşayan ashabı suffadandır.
Yani o ne harcayacak bir dirhemi, ne başını koyacak bir evi, nede üzerindekilerden başka giyecek bir elbisesi olmayan fukara ve sersefil bir sahabedir. Tabi üzerindeki elbiselere de elbise dersek…
Diğer taraftan hazırlıklar tamamlanmış bütün tedbirler alınmış ve herkes sabah namazı için kendisini ayarlamıştır.
Sabah namazı için peygamber mescide gelerek beklemeye başlar. Az sonra bir gölge belirir mescidin kapısında ve içeriye giren Süheyl’dir.
—hz peygamber Süheyl’e; seni bu vakitte buraya getiren nedir diye sorar.
Çünkü mescide ilk girendir Süheyl.
Tabi Süheyl’in olanlardan haberi olmadığı için; sabah namazına geldim ya resul Allah der.
—hz peygamber: hifa olayından haberin yokmu senin diye sorar.
—Süheyl: Haberim yoktur ya resul Allah; hem haberim olsa dahi benim hifa ile ne işim olabilir ki der.
Bunun üzerine hz peygamber hifa meselesini Süheyl’e anlatır.
Dinlediği olay karşısında şaşkın ve hayretler içindedir Süheyl.
“Allah o gece Medineli erkeklerin gözlerine derin bir uyku koymuş ve kimseler sabah namazına mescide gelememişlerdir”
Sonra sabah namazı vaktinin çıkmasına yakın bir zaman kala cemaat mescide gelmeye başladı.
Ve gelen herkes merakla talihlinin kim olduğunu sordu.
—hz peygamber:
Mescide ilk gelenin Süheyl olduğunu ilan etti.
Hemen akabinde ise hifaya haber gönderildi ve Süheyl ile evleneceği belirtildi.
Hifa da teslimiyete yaraşır bir şekilde tereddütsüz bunu kabul etti.
Ne var ki hifanın duyulmuş olan şanı, şöhreti, güzelliği ve zenginliği kadar;
Süheyl’inde kimsesizliği, çelimsizliği, fakirliği ve yetim oluşu biliniyordu çevrede. Zaten herkesi hayretler içinde düşündüren kısmı da buydu ya.
Hifa gibi bir kadına Süheyl gibi bir eş…
Sonra Hz peygamber hifa ile Süheyl’in nikâhlarını kıyar ve Süheyl’e bakarak; Eşine bir hediye almasını söyler.
— Süheyl mahcup bir eda ile başını önüne eğer ve oldukça kısık bir sesle; Ey Allah’ın resulü değil hediye almak, üzerimde bana ait bir dirhemim bile yoktur der.
Bunun üzerine hifa oradan kalkar ve eve gider. İçinde 100 dirhem bulunan bir kese göndererek; bunlar Süheyl’indir istediği gibi kullansın der.
—Dirhemleri alan Süheyl çarşıda gezerek iki dirheme bir hediye alır ve akşam karanlığında hz peygamberin nikâhlarını kıydığı eşi hifanın evine gider.
Bu gece Süheyl’in zifaf gecesidir. Çarşıdan almış olduğu hediyeyi hifaya takdim eder
Ve şöyle der: -ey hifa bundan sonra sana benimle evlendiğin için sabretmek düşer.
Bana da senin gibi birisi ile evlendiğim için elbette ki şükretmek düşer.
Sana sabretmek düşer çünkü benim gibi çelimsiz, fakir, perişan hiçbir şeyi olmayan biriyle evlendin.
Bana da gerçekten şükretmek düşer çünkü senin gibi güzel, zengin ve varlıklı birisi ile evlendim. Ve şöyle devem eder Süheyl:
—Allah’ın bize bahşettiği bu evlilik için gel bu geceyi ona ayıralım ve ibadetle geçirelim.
Ben şükrümü sen sabrını eda et. Umulur ki ben şükredenlerden sende sabredenlerden yazılırsın.
Ve her ikisi o geceyi sabah namazı vaktine kadar ibadetle geçirirler.
Rablerine dua ve niyazda bulunurlar, kendilerince sabır ve şükürlerini eda ederler.
Sabah namazı vakti girince Süheyl mescidin yolunu tutar.
Mescide vardığında hz peygamberin kendisini karşıladığını görür.
Sonra içeri girer girmez Allah resulü Süheyl’e sorar;
-ya Süheyl siz bu geceyi nasıl ihya ettiniz, ne amel işlediniz de yüce Mevla’yı bu kadar kendinize razı ettiniz. o da müjdeleyen bir eda ile Cebrail’i gönderdi. Müjdeler olsun ya Süheyl müjdeler olsun.
Bu sözleri duyan Süheyl kendinden geçmiştir artık. Boynu bükülüvermiş sesi kısılmıştır artık ve mahcup bir eda ya bürünerek;
Biz bu geceyi sadece rabbimize ibadet ederek geçirdik diyebilmiştir.
Ve… İnen ayette yüce Mevla şöyle buyurmuştur:
—ne mutlu o kimselere ki; rabbine ibadet etmeyi kendi zevklerine tercih ettiler. Bizde o kulları affettik.
Sonra Süheyl ellerini açarak;”ya rabbi sen ki beni affettin, bağışladın tekrar günah işleyerek yaşamak istemiyorum, senden niyazım sana kavuşmak” diye dua etti. Ve duasından sonra ruhunu teslim etti.
—Allah resulü buyurdular ki hifada şu anda ruhunu teslim etmiştir.
Ve her ikisi yan yana açılan kabirlere defnedildiler
Ölümsüz aşka, ölümsüz sevdaya doğru

Dua dostlarım , Rabbim bizlere de ibadetlerimizi birlikte yapacağımız insanlar nasip etsin.AMİN. AMİN.AMİN.

Evinin seni içine sığdıramayacak kadar dar olduğunu fark edeceksin...

Sokağa fırlayacaksın...

Sokaklar da dar gelecek...

Tıpkı vücudunun yüreğine dar geldiği gibi...

Ne denizin mavisi açacak içini, ne pırıl pırıl gökyüzü...

Kendini taşıyamayacak kadar çok büyüyecek, bir yandan da kaybolacak kadar küçüleceksin..

Birileri sana bir şeyler anlatacak durmadan...

"Önemli olan sağlık."

"Yaşamak güzel."

"Boş ver, her şey unutulur."

Sen hiçbirini duymayacaksın...

Göz yaşlarından etrafı göremez hale geleceksin...

ONDAN ÖLMESİNİ İSTEYECEK KADAR NEFRET EDECEK,AZ SONRA KOLLARINDA ÖLMEK İSTEYECEK KADAR ÇOK SEVECEKSİN!!

Hep ondan bahsetmek isteyeceksin...

"Ölüme çare bulundu"

ya da

"Yarın kıyamet kopacakmış"

deseler başını kaldırıp Ne dedin?"

diye sormayacaksın...

Yalnız
kalmak isteyeceksin...

Hem de kalabalıkların arasında kaybolmak...

İkisi de yetmeyecek...

Geçmişi düşüneceksin...

Neredeyse dakika dakika...

Ama kötüleri atlayarak...

Onunla geçtiğin yerlerden geçmek isteyeceksin...

Gittiğin yerlere gitmek... Bu sana hiç iyi gelmeyecek...

Ama bile bile yapacaksın...

Biri sana içindeki acıyı söküp atabileceğini söylese,
kaçacaksın...

Aslında kurtulmak istediğin halde, o acıyı yaşamak için direneceksin...

Hayatının geri kalanını onu düşünerek geçirmek isteyeceksin....

Aksini iddia edenlerden nefret edeceksin...

HERKESİ ONA BENZETİP,KİMSEYİ ONUN YERİNE KOYAMAYACAKSIN...

Hiçbir şey oyalamayacak seni...

İlaçlara sığınacaksın...

Birkaç saat kafanı bulandıran ama asla onu unutturmayan.

Sadece bir müddet buzlu camın arkasından seyrettiren...
Bütün şarkılar sizin için yazılmış gibi gelecek...

Boğazın düğümlenecek,dinlenemeyeceksin...

uyumak zor,uyanmak kolay olacak...

Sabahı iple çekeceksin...

Bazen de

"Hiç güneş doğmasa"

diyeceksin...

Ne
geceler rahatlatacak seni ne gündüzler...

Ölmeyi isteyip,ölemeyeceksin...

Belki çivi çiviyi söker diye can havliyle önüne çıkana sarılmak isteyeceksin

Nafile...

Düşüncesi bile tahammül edilmez gelecek...

Rüyalar göreceksin, gerçek olmasını
istediğin..

HER SIÇRAYARAK UYANDIĞINDA ONUN ADINI SÖYLEDİĞİNİ FARK EDECEKSİN...

Telefonun çalmasını bekleyeceksin...

Aramayacağını bile bile...

Her çaldığında yüreğin ağzına gelecek...

Ağlamaklı konuşacaksın arayanlarla...

Yüreğin burkulacak...

Canın yanacak...

BİR DAHA SEVMEMEYE YEMİN EDECEKSİN...

Hayata dair hiçbir şey yapmak gelmeyecek içinden...

Onun sesini bir kez daha duymak için yanıp tutuşacaksın...

Defalarca aradığı günlerin kıymetini bilmediğin için kendinden nefret edeceksin...

Yaşadığın şehri terk etmek isteyeceksin...Onunla hiçbir anının olmadığı bir yerlere
gidip yerleşmek...

Ama bir umut..

.Onunla BİR GÜN BİR YERDE KARŞILAŞMA UMUDU...

Bu umut seni gitmekten alıkoyacak...

Gel gitler içinde yaşayacaksın...

Buna yaşamak denirse...

Razı mısın bütün
bunlara...?

Hazır mısın sonunda ölüp ölüp dirilmeye...?

O halde AŞIK olabilirsin ...