*ALLAHÜM MAĞFİRLİ ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜM MERHAM ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜM MENSUR ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜM MAHFUZ ÜMMETE MUHAMMED(S.A.V)

*ALLAHÜM ESLİH EH 'VELE ÜMMETE MUHAMMED(S.A.V)

*ALLAHÜM MEFTEHLİ ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME SELLİM ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME SELLİM İMANE ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME FERRİH ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME HİDEYETE ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME ISLAH NEFSÜN ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME SETTAR BELAYE ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

AMİN AMİN AMİN RABBİM KABUL BUYURSUN İNŞALLAH

Rıza bahçesine bir gül ekebilmek, gözyaşlarını teselli vuslatına mazhar olacak kadar samimiyetle dökmektir...Dua tadında akan her damla kelamsız rıza dilencisidir...

Ey Zeyd...Ey sevdalı.... Ardından alemlere rahmet olarak gönderdiğine, en sevdiğine Hasret gözyaşları döktürdüğü Mevlanın....

Ey Selman...Ey yüreğindeki aşka harf harf teslim olan....Hak tarafından sevilen ve sevildiği aleme ilan edilen....

Aşkla var olabilmek yollarda, hasrete gamzelerde hayat buldurmak, kirlenmemiş gökyüzü altında sadık ve vefalı aşıkları, unutulan her heceyi işler cana saadet asrı tadında akan her damla...

Asırlar öncesinden bizlere selam eden Efendim... Rüzgar saçını dağıtır diye üzülemediğimize üzülerek sevdasına vurulduğumuz... Hüzün bahçelerindeyiz... Sensiz..!

Nedametin giydirildiği gecelere aydınlığı vefasızlıkların asıldığı yıldızlara affı, kırgınlıkların gezdiği sokaklara sevgiyi fısıldar gül tadında akan her damla...

Talan edilmiş sokaklarımı sevdirir,”O”ndandır diye...Aşk dolu hayatların bir huzmesinin canda hayat bulmasını dillendirir sus olup...Ahdimi taşır akan her damla..

Bir damla gözyaşında saklı “can”
Bir damla gözyaşı “can”a hayat bulduran

*ALLAHÜM MAĞFİRLİ ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜM MERHAM ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜM MENSUR ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜM MAHFUZ ÜMMETE MUHAMMED(S.A.V)

*ALLAHÜM ESLİH EH 'VELE ÜMMETE MUHAMMED(S.A.V)

*ALLAHÜM MEFTEHLİ ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME SELLİM ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME SELLİM İMANE ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME FERRİH ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME HİDEYETE ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME ISLAH NEFSÜN ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

*ALLAHÜMME SETTAR BELAYE ÜMMETE MUHAMMED (S.A.V)

AMİN AMİN AMİN RABBİM KABUL BUYURSUN İNŞALLAH

• Ey her nesenin süreti, sekle, bedene bürünmüs hali; sen bastan basa nesesin, gönlürnüzde bir yadsın, bu yüzden
seni yad ettigimiz zamanlar, gönlümüz nese ile dolar, içimiz rahatlar. Sen, yalnız, nesenin sureti degil, aynı zamanda,
Allaha duyulan askında suretisin. Hakk'ın güzelligi sende tecellî ettigi ,için seni seven dolayısıyla Hakk'ı sevmis olur. Bu
yüzden daima, gönlümüzde ol gönlümüzde yasa!

• Ey can; senin sevgini idrak hususunda bizler çocuklar gibiyiz." Ey cangel de bizi çocukluktan kurtar! Çocuk
oldugumuz için dadıya muhtacız, onun sevgisi ile, onun ihtimamıyla yasıyoruz. Gel de bizi dadıya, ona buna muhtaç
olmaktan kurtar! Bizi olgunluga ulastır da, seni idrak edelim, yalnız seninle senin askın ile yasayalım.
"Su hadîse isaret var: "Seni sanına layık bir sekilde tam bir irfan ile idrak edemedik, bilemedik."

• Biz kendimizi tamamıyla dünya islerine verdik. Bir çok isteklere, emellere düstük. Hep dünya için çalısıyoruz;
servet, söhret, yüksek mevki hırsıyla didinip duruyoruz. Bu yüzden de kederden, sıkıntıdan kurtulamıyoruz. Gamlardan,
kederlerden kurtulmak için ese, dosta sarıldık. Eglencelere kapıldık. Ey def! Sen bizim su halimize candan, gönülden
feryat et! Ey ney sen de agla, inle!

• Ey gönül! Sen güzelsin, o Hüsrev'in yüzünden büsbütün güzelles, eger hos bir Hüsrev'sen, o güzel Sirin'in
Hüsrev'iysen gerçek aska düs de Ferhat ol!

" Ferhat dagları delerek su yolları yapmakta mahir bir mühendis, aynı zamanda, bir hükümdarın yegeni olan Sirin
adlı güzel bir kıza gönül vermis meshur asıktır. Sirin'e, Ferhat'tan baska, bir hükümdarın oglu olan Hüsrev-i Perviz de
asık olmustur. Bu kızı elde etmek için Ferhat akıl almaz gayret sarf etmis, dagları delmis, kayaları oymus. Ferhat ile
Sirin dogu edebiyatında Leyla ile Mecnun gibi meshur olmus, bir çok sairler bunların ask hikayelerini anlatan kitaplar
yazmıslardır. Faruk Nafiz merhum da Çoban Çesmesi adlı siirinde bu konuya temas etmistir:"

"Gönlünü Sirin'in askı sarınca
Yol almıs hayatın ufuklarınca
0 hızla dagları Ferhat yarınca
Baslamıs akmaya çoban çesmesi." ,

Üzülme: Hayrın nerede olduğu bilinmez. Hayır çoğu kez sevinilen şeyin ardından değil üzünülen şeyin ardından gelir.

saol türkancım çok güzelmiş
tam benim şu anda ihtiyacım olan bir yazıydı
allah razı olsun güzel dostum
gönlüm ferahlıyor böyle güzel paylaşımları görünce.
üzülmeyelim ....
Üzülme
Bir kimse istiğfârı dilinden düşürmezse, Allah Teâlâ ona her darlıktan bir çıkış, her üzüntüden bir kurtuluş yolu gösterir ve ona beklemediği yerden rızık verir. (Hadis )

HİÇ BİR ZAMAN ÜZÜLMEYESENİZ VE KALBİNİZ FERAHLASIN DİYE....SELAM İLE.

"Allahümme innî es'elüke afve vel âfiyete fiddînî veddünyâ ve âhırete"
Yarabbi senden dünya ve ahirette mağfiret ve afiyet istiyorum

Üzülme
Bir kimse istiğfârı dilinden düşürmezse, Allah Teâlâ ona her darlıktan bir çıkış, her üzüntüden bir kurtuluş yolu gösterir ve ona beklemediği yerden rızık verir. (Hadis )

Allah razı olsun değeri dostlarım

Bir şeyi yapabileceğinize inanırsanız o şeyi gerçekten yapabilmenizi
engelleyen şeyleri bir şekilde aşarsınız.

Uzmanlar üzüntüden kurtulmak için aşağıdaki yedi maddeyi kullanmanın yararlı olacağını belirtmekteler;

- Her güne Yaratanın sizinle beraber olduğuna ve size yardım edeceğine inanarak başlayın.
- Kendi kendinize üzülmek çok kötü bir alışkanlıktır deyin.
- Olumsuz saydığınız her şeyin olumlu yönlerini düşünün ve konuşmalarınızda bunları belirtin.
- Olumsuz hiçbir konuşmaya katılmayın ve bütün konuşmalara olumlu bir hava vermeye çalışın.
- Kendinize iyimserlik aşılayan kitaplar okuyun. Bunları defalarca okuyup bilinçaltına yerleştirin. Sonra bilinçaltınız bunları size geri gönderip karamsar ve üzüntülü olmaktan kurtaracaktır.
- Umut dolu, ileriye ümitle bakan insanlarla dostluk kurun. Bu atmosfer sizi ümitli bir insan yapacak, karamsarlığa düşmenizi engelleyecektir.
- Üzülme alışkanlığına yakalanmış insanlara yardım edin. Böylece, sizin üzülme alışkanlığınız da azalacak zamanla kaybolacaktır.

Üzülme Dünya ve ahiret huzuru için Peygamber Efendimizin amcası Abbasa öğrettiği duayı dilinden düşürme çünkü bu dua iki dünya saadeti için iyi bir fırsattır.
"Allahümme innî es'elüke afve vel âfiyete fiddînî veddünyâ ve âhırete" Yarabbi senden dünya ve ahirette mağfiret ve afiyet istiyorum

Üzülme : Dünya, ne seçim, ne geçim dünyasıdır; dünya, bugün var yarın yok, imtihan dünyasıdır.

Üzülme : Hakk'ın rızâsına uygun düşen belâ, kulun sevgisini artırır

Üzülme : Altın, ateş ile; iyi kul da belâ ve musibet ile tecrübe edilir.
(Hz. Ali r.a.)

Üzülme : İnsanlar, başlarına gelen belâ ve musibetleri ondan daha büyükleriyle kıyas etselerdi, şüphesiz belâların bazısını âfiyet kabul ederlerdi

Üzülme : İyi bir yemek günün mutluluğudur. İyi bir gezi haftanın, iyi bir evlilik ayların, mal-mülk senenin mutluluğudur. Sağlam bir imana sahip olmak ise dünya ahiret mutluluğu demektir.

Üzülme :Hastaneleri ziyaret etki Allah'ın sana verdiği sağlık afiyetin kıymetini bilesin. Hapishaneleri ziyaret et ki özgürlük nimetinin farkına varasın.

Üzülme : Mümin bir kul giden dünyalığın ardından üzülmez. Çünkü o kalıcı olan değildir.

Üzülme : Rahmanın sonsuz merhametini bir düşün. Ki O bir köpeğe su veren cimrilerin cimrisini, yüz kişiyi katletmiş olanı dahi affedebilendir. Yeter ki nasuh bir tövbe ile O'na dönülebilinsin.

Üzülme: Hayrın nerede olduğu bilinmez. Hayır çoğu kez sevinilen şeyin ardından değil üzünülen şeyin ardından gelir.

Üzülme, mutluluk ağacının yaşaması için ihtiyacı olan su, hava, gıda, ışık Allah'a ve ahiret gününe imandır.

Üzülme: "Mükâfatın büyüklüğü belanın büyüğü ile beraberdir. Allah bir kavmi severse onları (bir derde) uğratır. Kim kadere razı olursa, ona Allah'ın rızasına erişmek vardır. Kim öfkelenirse ona Allah'ın gazabı vardır." (Tirmizî)

Üzülme Eğer Allah'tan bir şey isterseniz ve O size başka bir şey verirse O'na güvenin. O'nun her zaman size ihtiyaç duyduğunuz şeyi uygun zamanda vereceğine emin olabilirsiniz. İstekleriniz her zaman ihtiyacınız olan şeyler değildir. Allah dileklerinizi her zaman yerine getirir, o yüzden kuşkulanmadan veya şikayet etmeden O'na inanmaya devam edin. Allah seçimi O'na bırakanlara en iyisini verir.

Üzülme
Bir kimse istiğfârı dilinden düşürmezse, Allah Teâlâ ona her darlıktan bir çıkış, her üzüntüden bir kurtuluş yolu gösterir ve ona beklemediği yerden rızık verir. (Hadis )

Yusuf sonraki iştir.
sondan bir evveldir
Yusuf
bir adamın lacivert gömlekten
ilk kez anne kokusu almasıdır….
Yusuf köle
yani annesizdi
bir hatırlayıştı yalnızca
annesini hatırlasın diye
O’nu Yakub attı kuyuya
fakat Yusuf
ah Yusuf
hatırlamayla kirliliği aynı şey sanardı
Yakub mimardır
kardeşler nasıl olsa secde ederdi
hep bir şeyler gizliyordu
meyvayı
olgunlaştırmadan kimseye vermez
geri dönülmeyecek yere gelinmeden
perdeyi açmazdı
senaryoda taraf tuttuğunu
/yani aşkı/
en çok bunu gizledi
Yusuf
yeniden dirilecekse
bu bir yazgı
bir atıfetse
kuyuya diri diri girmeli
yetmezse
yedi yıl zından denenmeli
Yusuf
bir adamın karanlıkta kalarak
annesini hatırlamasıdır….
*********************AH YUSUFA OLAN HASRETİM....................

Bismihû.
Esirgeyen ve bağışlayan Allah’ın adıyla.
Önce söz vardı, hayat sonradan geldi.
Önce çile vardı ihsan arkadan geldi.
Önce iştiyak, arkadan sebat geldi.

Sözün yaratılışı Züleyha’nın yaradılışından evveldi. Âdam, ki ona bütün isimler öğretildi. Yûsuf’un kaderi Züleyha’ya tecelli. Züleyha’nın kaderi Yûsuf’a tecelli. Kuyu. Zindan. Kuyu. Zindan. Önce çile arkadan ihsan. Züleyha vazgeçti mi maşukundan?

Mülk gibi söz de, ne senin ne benim.
Cümle gibi aşk da ne senin ne benim.
Söz de,
aşk da,
ne benim ne senin.
Bir yaz sabahına doğan ve su değdiğinde kokusunu salan kırmızı sardunya,
ağustos göklerinde başımın üzerinden geçen bulut,
mayıs gülü,
ışıklı nisan yağmuru
ne kadar Allah’tansa,
mülk gibi söz de ve aşk da
O’ndan.

“Sen” tahtına yazıcı kimi oturtsan da,
beşerî bir sevgili ya da cismanî bir aşk gibi görünen,
hiçbir yol O’ndan özgeye çıkmıyor aslında, “gönül tahtına O’ndan özge sultan” olmuyor.
Değil mi ki her şey O’ndan,
gidecek yer yok O’ndan başka. Gelinen yer yok O’ndan başka.

İnsan o ki, O’ndan başkasını sevemez sevginin mahiyeti icrabı, O’ndan başkasını bilemez bilginin mahiyeti icabı.

Işık ki tek kaynaktan dağılır, ışığı yakın olan aydınlık, uzakta kalan karanlıktır. Her şeyin O’ndan olması, ve ışığın tek kaynaktan dağılıyor olması O’ndan başkasının bilinme ve sevilme ihtimalini tümden yok eder.

Kimi zaman sevdiğimizin ne olduğunu bilmeden severiz. Ve insan henüz neyi sevdiğini bilmediği böyle zamanlarda O’ndan başkasını sevdiğini zannedebilir :

Bir çiçeği, bir kuşu,
denizi, yağmuru,
gökyüzünü, yazıyı,
yazıyı yazanı, kalemi tutanı,
bir yaratılmışı hasılı.

Söz gelimi Leylâ Mecnun’u, Şirin Ferhâd’ı, Züleyha Yûsuf’u sevdiğini zannedebilir.

Oysa sevmek, en fazla, neyi sevdiğini fark etmek demektir ve seven biraz da neyi sevdiğini bilendir.

Çünkü ışığın kaynağı tektir ve kim aydınlığının kendinden menkul olduğunu iddia edebilir?

Her aşk O’na çıkar sonunda, O’ndan başkasını sevmek imkânsız gibidir. Seven neyi sevdiğini bilse de bu böyledir, bilmese de bu böyledir.

Bu yüzden değil mi ki kendini kaybetmek gibi görünen aşk, aslında kendini bilmek. İstese de insan O’ndan özgeyi sevme şansı yok. Şans sözcüğü yok lügatlerde bundan böyle. O’ndan özgeyi sevme ihtimali yok. Ve neyi sevdiğini bilenle bilmeyen arasındaki fark sadece bilmenin bilincinden ibaret.

Küçük bir biliş farkı.
Mülk gibi aşk da Allah’tan.
Ruhun da O, kalbin de O, aklın da O.
Tenin de O, canın da O, cismin de O.

Ve aradan perdeleri kaldırarak O’nu bilmek olarak tanımlanan şey, bu seyr ü sefer, sadece O’nu bilmeyi bilmenin sancısından ibaret.

Sevginin yanılgısı yok. Yanlış olan neyi sevdiğini bilmemek ve yolu yanlış çizmek. Hangi kaynaktan geldiğini suyun, hangi dağın üstünden döküldüğünü aydınlığın, bilmemek. Bilmemek yanlış kılar sevgiyi.

Züleyha ki Yûsuf’u sevdi. İbtida, neyi ve kimi sevdiğini bilmedi. Sonra aşkın kaynağını bildi, Yûsuf’u değil, Yûsuf’ta tecellâ eden nuru sevdiğini fark etti. Yûsuf da, ki rüyasında güneş, ay ve on bir yıldız ona secde etmişti, bir kuyuya atılmış ve kendisine zindanda rüya yorumu verilmişti, önce aşkın kaynağını bildi sonra nurun Züleyha sûretinde tecellâ ettiğini fark etti. Biri sûretten nura yükselirken diğeri nurun sûrette tecellâ ettiğini idrak etti.

İşte bütün hikâye: Kim düştü kuyuya, Yûsuf mu, Yakub mu, Züleyha mı? Zindan kimin kader, Yûsuf’un mu, Yakub’un mu, yoksa Züleyha’nın mı? Yûsuf, Yakub ve Züleyha yok aslında. Hepsi bir, hepsi O bir, hepsi tek bir.

Söylenmemiş Mesnevi kalmadı yer yüzünde. Her Yûsuf u Züleyha, bir öncekinin hem aynı hem başkası. Bu nasıl mazmun diyor ya, kalbi dipsiz derinliklerde çoğalan Fuzuli, Farsça Divan’ının önsözünde, yani ki Mukaddime’sinde. Hiç kullanılmamış, diye kaldırıp atıyor ya bir imgeyi uykusuz kaldığı gecelerin sabaha değdiği yerde. Sonra aynı gecelerin aynı sabahlara değdiği yerde, bu kez, bu nasıl mazmun, diye yırtıyor ya kullanılmış olan bir başka mazmunu. Hem bilinen hem bilinmeyen, hem kullanılmış bir imge hem kullanılmamış bir imge; böyle olmalı ki sözün hükmü tam olsun. Eski zincire bağlanan bir halka, ama yeni, böyle olsun ki zincir kuvvetli olsun.

Her Yûsuf u Züleyha bir öncekinin hem aynı hem başkası. Bu da öyle. Ayna aynı, kitap farklı.

Şiir :
Bu kez birkaç kitap
yine aynı ayna
ve birkaç ruh
hepsinin içinde mevcûd
züleyha’nın acısı acının Züleyha’sı

Bismihû.
Esirge ve bağışla.
Öptüm kitapların üzerindeki Kitâb’ı, öptüm ve koydum alnıma.

Ben: Yazıcı. Yazmaya başladığımda, yıl bin dokuz yüz doksan dokuz milâttan sonra, aylardan Nisandı. Bir mumun ışığında bir rüzgâr titriyorken. Ve bir hattat nefesinin, bir mumun alevini bile titretmemesi gerekiyorken, sürgün düştüğüm zamanlarda ben kalbimi çatlatan nefesi salıverdim.

Ben: Yazıcı. Kalbim çatladığında tanığım su kıyısında bir kavak ağacıydı.

İlk sözcükler mürekkebi mor kalemimin ucundan dökülürken, Ayasofya’da Topkandilin altında değil idiysem de Hamdullah Hamdi Hazretleri gibi (rahmet onun ve bütün Yûsuf u Züleyha yazıcılarının üstüne olsun), ben de suyun kıyısındaki kente kendimce bir Ayasofya’daydım. Uyanıklığım, rüyaları yorumlayacak Yûsuf’un uyanıklığından farklıydı elbet ama ben de gecenin saat sıfır üçlerinde daima uyanıktım.

YÛSUF ile ZÜLEYHA
kalbin üzerinde titreyen hüzün
Nazan BEKİROĞLU
Timaş Yayınları
9. Baskı, Nisan 2002, Sf. 13-17

herşey için teşekkür ederiz bu güzel şiir'i bize yolladııgın için herkese selam eder buyuklerımın ellerinden küçüklerimin gözlerinden öperim

düğünümüz cook güzel geçti çünkü beyazlar içinde Huri gibi biri vardı oda benim karımdı ....

ilk önce burada tanıştık burcu ile ve bu site bizim için cook değerli en önemlisi YASİN BİZİM İÇİN COOOOOOOOOOOOK DEĞERLİ çünkü bizi yalnız bırakmadı

herkese selamlar

Burcunun Kocası
Murat TUTAL

M&B

sevgiler

22 Yaşındasın ve yüreğinden dökülenlere bak...
O yürek gerçekten de bir başka yürek olmalı...
O yürek çok umut vaat edici,
daha çook güzellikler,
o yürekte çiçek açmayı beklemekte olmalı...
güzel kardeşim...
İnan ki Bize öyle geliyor...
ALLAH SENDEN RAZI OLSUN,
RABBİM GÖNLÜNDEKİ HER BİR MURADINI HAYRA ÇEVİRİP,
SENİ ONA NAİL ETSİN İNŞALLAH...
AMİN!!

Canın canının canı gelince, canın adını anlarnak yersizdir. 0 padisahın önünde can, kurban edilmekten baska bir
ise yaramaz.

Ben asksız kalınca yolumu kaybetmistim, sasırıp kalmıstım. Birden bire ask karsıma çıkıverdi. Sevinçten kendimi
dag gibi hissettim, sonra onun güzelligi ile eridim. Ask padisahının atı için bir saman çöpü oldum.

İster Türk olsun, ister Tacik, her kul ona bendedir. Hem de canın bedene yakın oldugu gibi ona yakındır. Yakındır
ama, beden canı asla göremez.

Haydi dostlar, baht geldi, tali' geldi, devlet geldi. Elinde ne varsa dagıtıp duruyor, herkese mutluluklar bagıslıyor.
Sanki seytanı azletmek, kovmak için bir Süleyman geldi, tahta oturdu. Ondan yararlanın!

Ne duruyorsun? Haydi sıçra, yerinden kalk, elin, ayagın yok degil ya! Süleyman'ın sarayının yolunu bilmiyorsan,hüdhüdü bul, yolu ondan sor!

Orada, onunla gizli konus, bütün sırlarını, dileklerini çekinmeden söyle;Süleyman bütün dilekleri kabul eder. o kusların bile dillerini bilir.

Ey kul! Söz rüzgar gibidir. Gönlü dagıtır, perisan eder, fakat Sems; "Dagınık seyleri, topla!" diye buyuruyor, bunuda bil !.

MAŞALLAH OKYANUS KADAR BÜYÜK YÜREGİNE 5 ADET AYETEL KÜRSİ OKUYORUM TÜRKANCIM....SELAM İLE.