("La ilahe illa ente, sübhaneke inni küntü minezzalimin" diyen, uğradığı beladan kurtulur.) [İ. Sünni]

(Ey iman edenler, sabır ve namaz ile Allah’tan yardım isteyin. Çünkü Allah elbette sabredenlerle beraberdir.) [Bekara 153]

Allah taşıyamayacağımız yüklerden bizi esirgesin sabırla selamete çıkarsın
Allah'a emanet ol

Ebû Süleymân Dârânî hazretleri, sevenlerine hitaben buyurdu ki:
“Allahü teâlâdan râzı olmak ve O’nun kullarına acımak, peygamberlerin ahlâkındandır. Başa gelen her şeye râzı olmak hâline kavuşanlar, irfan sâhipleri, âriflerdir. Allahü teâlâ önce gelen peygamberlerden birine vahyederek bildirdi ki: Cebrâil aleyhisselâm yeryüzüne indiğinde ibâdetle meşgûl olan bir kimseyi gördü.

Hoşuna gittiği için; “Yâ Rabbî! Bu kimse ne iyi bir kuldur” dedi. Allahü teâlâ da; “Ey Cibrîl! Levh-i mahfûza bak” buyurdu. Cebrâil aleyhisselâm Levh-i mahfûzda o kimsenin Cehennemlikler arasında yazılı olduğunu gördü. Allahü teâlâya; “Yâ Rabbî! Bu işin hikmeti nedir?” diye sordu. Allahü teâlâ; “Ben yaptığım işlerden kimseye karşı sorumlu değilim.

Hiç kimse kullarım hakkındaki ilmime akıl erdiremez” buyurdu. Cebrâil aleyhisselâm; “Yâ Rabbî! İzin verirsen o kimseye gidip durumu bildireyim” dedi. İzin verilince, o kimsenin yanına gitti ve; “Senin yaptığın ibâdetleri Allahü teâlâ kabûl etmedi.

Levh-i mahfûzda senin Cehennem ehli arasında olduğunu gördüm” deyince, o kimse düşüp bayıldı. Cebrâil aleyhisselâm onun ayılmasını bekledi. Ayılınca şöyle mırıldanıyordu: “Ey benim Allah’ım! Sana hamd ederim.

Bütün hamd eden kulların sana nasıl hamd ediyorsa ben de öyle hamd ederim.” Sonra Cebrâil aleyhisselâma dönerek; “O bizim Rabbimizdir. Bütün ilmî kudretinin kemâli, rahmeti ve şefkati ile benim hakkımda öyle uygun görmüş. O’na yine hamd ederim.

O beni benden daha iyi bilir” dedi ve secdeye kapandı. Secdede cenâb-ı Hakk’ı tesbih etmeye başladı. Bu durumu Cebrâil aleyhisselâm Allahü teâlâya arz edip o şahıs hakkında üzüldüğünü bildirdi. Cebrâil aleyhisselâma, Allahü teâlâ tarafından tekrar Levh-i mahfûza bakması bildirildi. Bu defâ Levh-i mahfûzda o kimsenin Cennetlik olduğu yazılıydı.

“Müjdeler olsun sana!”
Cebrâil aleyhisselâm, cenâb-ı Hak’tan hikmetini suâl ettiğinde; “Kullarım işlerime akıl erdiremezler” buyurdu. Cebrâil aleyhisselâm bu durumu yine bildirmek istedi ve izin verildi. O zâtın yanına gidip; “Müjdeler olsun sana! Yerin Cennet oldu” dedi. O kimse bu sözlere hiç şaşmadı ve eski hâlini hiç bozmadı. Eskisi gibi yine hamd ve cenâb-ı Hakk’ı tesbih etmeye devâm etti.”