Dua, Allah’ın her emrine sorusuz teslim olmak demektir..

Söyleyin! Dua hangi yüreği çaresiz, yarı yolda bırakmıştır?..

Dua kimi ulaştırmamıştır ki O Dost’a?..

Âlem sana küssün.. Yeter ki Rabbin seninle barışık olsun..

Rabbin sana küstükçe âlem sana dost olsa neye yarar?..

NASIL DUA ETMELİ?

“Rabbinize gizlice ve kalpten bir yakarışla dua edin” (7/55)

Evet dua; Allah’a duyulan sonsuz bir özlemle, sınırsız bir hasret ve arayış içinde, kalbin en gizli odasında yapılır..

En güzel dualar yalnızların, kalbi kırıkların ve gariplerin dualarıdır..

Bizler dualarımızda bağırıp çağırmamalı, korku ve ümit dengesi içinde olmalı, kendimiz için istediğimiz iyiliği, herkesi kuşatır bir ruh hali içinde istemeliyiz..

NE ZAMAN DUA ETMELİYİZ?

Her zaman!.. Yani insan her zaman ve her yerde dua etmelidir.. İslamiyet bu seçkinliği hayatımıza getirmiş, başta Peygamberimiz ve O’nun varisi olan bilge ve ârifler bu konuda bizlere yaşayan örnekler olmuşlardır.. Bu örnek insanlar kendilerine birer vird ( dua, zikir, salavat manzumesi) edinmişler, her gün bunu aksatmadan yapmışlardır..

Biz bilmeliyiz ki, sürekli dua Allah’la sürekli alışveriş, kesintisiz bir canlılık ve yenilenme demektir.

İnsan sadece sıkıntılı ve zor anlarında değil, sevinçli ve huzurlu anlarında dua etmeli.. Yani bu hallerini Allah’la paylaşmalı ve şükretmelidir.. Çünkü biliyoruz ki Allah sevinçli anını kendisiyle paylaşanın, sıkıntılı anlarında yardımcısı ve tecellisi olmuştur..

Peki şu dünyanın bunca karmaşası içinde dua halini nasıl yaşayacağız?.. Bu her işte Allah’ın rızasını aramak ve işlerimizi O’nun rızasına ve kabulüne uygun yapmakla olur.

Dua eden kimse hayırlı işler yapmalı, kazancı helal olmalı, üzerinde başkasının hakkı bulunmamalıdır.

Nitekim Efendimiz aleyhisselam, Saad bin Ebî Vakkas’a (R.A);

“ Ey Saad! Yediğin yemek helal olsun. Helal yiyenin duası makbuldür. Allah’a yemin ederim ki kişi haram lokma yerse duası kırk gün kabul olmaz.”

Dua etmeden önce tevbe-istiğfar etmeli, kendini samimi olarak tenkîd etmeli yani mânen temizlenmelidir. “ Kim bir fenalık yapar veya nefsine zulmeder de Allah’tan af dilerse; Allah’ı çok bağışlayıcı ve merhametli bulur.” (En’am- 110)

Duanın kabulünde acelecilik göstermemelidir. İsteğinin gecikmesi veya aynısının verilmemesi durumunda Allah’ın hikmetine itimad etmeli “Duam kabul olmadı” dememelidir. Nitekim Efendimiz aleyhisselam “Kulun duası isyan ve günaha dayanmadıkça, yakınlarına ziyareti kesmek istemedikçe ve acele etmedikçe kabul edilir.” (Et-Tergib; 2/490) Yine bu hadisin daha geniş şeklini şu şekilde görüyoruz;

“Hiçbir müslüman yoktur ki içinde günah ve akrabayla münasebeti kesme isteği olmayan bir şeyi Allah’tan istesin de Allah ona bunu şu üç şekilden biri ile vermesin. Ya hemen o kulun isteğini yerine veya Allah kulun isteğini ahirete saklar, ya da dileğinin dengi bir kötülüğü ondan uzaklaştırır.”(Müsned- 3-18)

Duaya besmele, hamd ve salavat ile başlamalıdır. Çünkü salavat kabulünde şüphe olmayan, Allah’ın ve meleklerin beraber katıldıkları bir duadır. Duayı yine salavatla bitirmeli ki böylece duamız iki makbul dua arasında kalmış olsun. İki makbul duanın arasında ihlasla yapılan duanın kabul edilmesi İlahi Rahmetten beklenen bir lütuftur.

Dua için mübarek mekanlar tercih edilmeli ( Hiç olmazsa o mekanlara hayalen gitmeli) Mekke, Medine, camiler...

Huzur ve huşû ile ümit ve korku ile dua edilmelidir.

Duanın ilahî bir lütuf ve hediye olarak kabul edileceğine kesin inanılmalıdır. Unutmamalıdır ki Allah gafil bir kalpten gelen duayı kabul etmez.

Duaya bütün mü’minleri katmalı, hatta önce mü’minlere sonra kendisine dua etmelidir.

Duada ısrarlı olmalıdır. Bir hadiste “Allah kendisinden ısrarla isteyenleri sever” buyurulmuştur. Duanın kabulünün uzamasından ümitsizliğe düşülmemelidir.

Bolluk, ferahlık ve rahatlık zamanlarında daha çok dua etmelidir. Efendimiz’in aleyhisselam şu sözü bize bu konunun arka planını ne güzel anlatıyor: “Bollukta Allah’a kendini tanıt ki sıkıntıya düştüğünde de Allah seni tanısın” (Keşfu’l-Hafa 1, 307)

Âyet ve hadislerde geçen dualarla dua etmelidir. Çünkü bu dualardaki marifet, hakikat, ümit ve korku hali en mükemmel bir dua halindedirler.

Duayı bitirirken Allah’a bu duayı nasip ettiği için ve tüm nimetleri için hamdetmeli ve peygamberlere salavat okunmalıdır.

Önemli vakitlerde; mübarek gecelerde, üç aylarda, Ramazanda, seherlerde...Nitekim Efendimiz aleyhisselam bize şu müjdeyi vermiştir; “Allah rahmet, mağfiret, kudret ve lütfuyla dünya semâsına iner. Bu iniş zamanı gecenin son üçte biri kaldığı zamandır. Ve şöyle buyurur: “Benden isteyen var mı duasını kabul edeyim? Benden dileyen var mı dileğini yerine getireyim? Benden günahlarının bağışlanmasını isteyen var mı günahlarını bağışlayayım?.” (Buhari-Müslim)

SİZ BENDE KALIRSANIZ VE SÖZLERİM DE SİZDE KALIRSA

NE İSTERSENİZ DİLEYİN SİZE VERİLECEKTİR.

İsmail Acarkan’dan
duaufku.