EY GÜL KOKULU MUHAMMED EY SEVGİLİLERİN SEVİGİLİSİ

Doğar doğmaz nur saçılmış her yere,

Güller senin için yaratılmış sana benziyor diye

O gül yüzünü bir kere görsem yeter bana

Dünyaları verseler istemem başka hediye

Doğar doğmaz ümmetim ümmetim dedin

Yaradana sığındın Şefaat diledin

Tek Şefaat verilen Peygamber sensin

Ümmetim olmassa Cennete girmem dedin

Sen gelince aklıma göz yaşlarım sel olup akıyor

Görüyorsun EFENDİM

Sen düşünce aklıma yüreğim kuş olup uçuyor

Biliyorsun EFENDİM

Nasıl dayanıyorsun halime

Hadi çık gel yanıma

Gelde derman ol şu yarama

Senden gayri kimse acımasın halime

Sakın gücenme alınma acizliğime

Söz geçmiyor Aşkından harab olan gönlüme

Bir gece sessizce gel süslensin rüyalarım

Mutlu olsun şu gönül gerçek olsun hayallerim

Gülüşün tebessüm idi bir kere kahkaha atmadın

Haramdan çok korkardın bir kere bile tatmadın

ALLAH için çalıştın geceleri yatmadın

Canımın içisin sen gözümdeki yaş oldun

Ben seni görmeden sana aşık oldum

Seni uzakta değil damarlarımda buldum

Ben bu aşkı yaşarken mecnundan beter oldum

Bin canım olsa bininide sana verirdim

Sünnetine uymak seni sevmek bilirim

Emret canımın içi şu canımı şuracıkta veriyim

Güllerin Efendisi koyduk senin Adını

Duymayanlar kalmasın Şerefini Şanını

Güllerle donatırdık inan dört bir yanını

Bir kerecik görseydik aydan parlak yüzünü

Dünyalara değişmezdik saçının tek bir telini

Sen bizlere verilen bir ödülsün

Şu aciz gönüller bunun için övünsün

Sen bu kainatta solmayan tek gülsün

Buna inanan gönüller yoluna feda olsun

SENİ SEVİYORUZ EFENDİM