Rabbim bizi hakkıyla sevenlerden eylesin.

Sevmek yürek ister.
Sevmek cesaret ister.
Sevilecek Rabb ise
Benlikten geçmek ister

Hatırlıyor musun dün ne olduğunu. Sevdiğinden ayrılmıştın. Seni bırakıp gitmişti. Eline tokuşturmuştu nişan yüzüklerini ve tek laf etmeden terk etmişti seni. O zaman çok ağlamıştın, çok üzülmüştün, çağın modern deyimiyle depresyona girmiş ve psikolojik travmalar geçirmiştin. Peki sen her Allahı bıraktığında o seni bırakırsa diye düşünmedin mi hiç , Bu ihtimale ağladın mı yada , Hüzün selleri bastı mı yüreğini, boğulduğun, yutkundugun, iki lafı bir cümleye koyamadığın oldu mu ?

Hadi çok uzağa gitme daha dünü hatırla. Yeni evlenmiştin, mutluydun ve tabir-i caizse biricik karınla hayatı avuçlamıştın. Bir dediğini iki etmiyordun. İşteyken bir kaç defa aramayı ihmal etmiyordun. Hanımın ne dese, dediği dedikti ya hani. Peki acaba onun da dediği dedik mi senin nezdinde. O sana günlük yapman gereken vazifeleri verdiğinde ihmal ettiğin zaman acımıyor mu yüreğin. Hadi hesabını, kitabını, cennetini ve cehennemini aklımıza getirmemeye bile çalışsak, o senin sevdiğin ,o senin tek sevgilin degil mi, Mabudun değil mi o ? Her ihmalkarlığın onu senden bir adım uzaklaştırsa ve binlerce ihmalkarlık onu senden etse ne olur halin ? Yine mutlu olur musun biricik karınla ? Gülebilir misin rahatça.

Peki ya hanımlar ? Çocuklarınız olur hani. Bebedirler daha, muhtaçtırlar anne sevgisine , şefkatine ve bakımına. Siz bebenizi sevdiğiniz için, canınızın bir parçası olduğunu düşündüğünüz için günde kaç kere süt veriyorsunuz dimi ona ? Yada günde kaç kere değiştiriyorsunuz yumurcakların altını. Bu fedakarlık yüce bir sevginin delaleti ise , ona karşı olan sevginizin bir delaleti de olmalı değil mi ? Belki günde beş vakit namaz, belki senede bir ay oruç, belki günde bir kaç kelam-ı zikr…

Siz bütün bunları yapmadıkça, günde bilmem kaç yüz bin kere Allahı sevdiğinizi söyleseniz ne olur ki ? Bu bir ihanet, bu bir riyakarlık değil mi ?

Esaret altındaki ruhunu , nefsinin doladığı zincirlerden kurtar ve Allah demesine izin ver kalbinin. Biz onu bıraktığımızda o bizi bıraksaydı, dünyada mü’min kalmaz idi. Zira insan zaafları dolayısı ile hataya ve nisyana meyillidir. Allah cc ise unutkanlığa meyilli kulları için bir af kapısı açmıştır ve bizlere içine girin demek için bugüne dek binlerce peygamber ve Mushaf göndermiştir. Bu demek oluyor ki hala şansımız var. Hele hele bu mübarek aylar bizim için bulunmaz bir fırsat. Önce samimi bir tevbe, ve ardından itaat.

Son söz : Biz seni bıraksakta, sen bizi bırakma Ya Rab !

Muhammed YILDIZ(alıntı)