dua dostlugu » Konu: AĞLAYAN KARANFİLLERİM http://mucize.net/forum/topic/5189 dualar tr-TR Thu, 04 Jun 2026 17:27:22 +0000 http://bbpress.org/?v=1.2 behnan burada "AĞLAYAN KARANFİLLERİM" http://mucize.net/forum/topic/5189#post-83975 Thu, 06 Sep 2007 22:42:12 +0000 behnan 83975@http://mucize.net/forum/ :) KEŞKE BİZDE SİZİN KADAR AĞLAYABİLSEK ....

]]> KadirBaba burada "AĞLAYAN KARANFİLLERİM" http://mucize.net/forum/topic/5189#post-81683 Sat, 01 Sep 2007 00:08:18 +0000 KadirBaba 81683@http://mucize.net/forum/ DÜNYAYA NEMLİ GÖZLE BAKABİLEN DOSTLARA CANVERESİM GELİR,NEDEN ACABA BENDE Mİ SULU GÖZLÜYÜM ACABAYA.

]]> ceylan burada "AĞLAYAN KARANFİLLERİM" http://mucize.net/forum/topic/5189#post-81681 Fri, 31 Aug 2007 23:51:08 +0000 ceylan 81681@http://mucize.net/forum/ AGLAYAN KARANFILLERIM
Ayrılıklar küçük şeyleri öldürür,büyüklerini yeşertir.Tıpkı rüzgarın mumu söndürüp büyük ateşleri körüklediği gibi...
Ayrılık,hepimizin hayatında yaşanmıştır doğal olarak.Anadan,babadan,yardan,kardeşten,dosttan ve fani dünyadan.Ben,hiçbir zaman ayrılık acısını duymak istememiştim kendimde.Ama her zaman buna maruz kaldım.
Çok sevdiğim kişilerden şu anda uzağım.Onların sevgisiyle kendimi avutuyorum.En azından onlar kendilerini sevdiğimi biliyorlar.Bu da bir noktada sevinç kaynağı olmalı herhalde.İnsanoğlu doğar,büyür.Birisi gelir,birisi gider.Dünyanın kanunu böyle.Hiç ummadığın bir anda yakalar seni ayrılık ve ardından,acılar... İşte bu yolda,sevgi yolunda ızdırap çekmek.İnsanlar bu
vesileyle birbirlerinin kıymetini daha iyi anlarlar,her zaman olduğu gibi.Şu anda benden uzakta bulunan ve hakiki dost diyebileceğim kişiler mevcut ve ben,onları çok seviyorum.Kısa bir süre önceye kadar beraberdik,ama ayrıldık.Hem de hiç ummadık bir zamanda...
Bazen de görev icabı dostlarından, sevdiklerinden, vatanından ayrılanlar çok olmuştur.Onlar,yani bunları göze alan kişiler gerçekten büyük insanlardır.Çünkü,sabretmeyi bilirler ki, “Sabır insanı olgunlaştırır. ”Ayrılık gerçekten büyük dostluklara vesile olur.Kırgınlıkları ortadan kaldırır ve sevmeyi
öğretir.En önemlisi de bu olmalı her halükarda.
Ağlayan karanfillerim,sizi o kadar çok özledim ki.Ama sakın siz ağlamayın.Gerekirse sizi yeşertmek,büyütmek için gözyaşlarım taaa buralardan yollanır yanınıza.Bilmiyorum?Benim hissedebildiklerimi siz de hissedebili-
yor musunuz?Siz de biliyorsunuz ki,gerçek dost benim burada çektiğimi mesafeye kayıtlı kalmaksızın orada anlayabilen,hissettiklerimi hissedebilendir.Yani,sadece ben orada olduğum zaman değil,burada olduğum zamanda bana ihtiyaç duyanlar...Evet ağlayan karanfillerim,önemli olan ebed.İnşallah orada ayrılmayız ki,orada da ayrılmadıktan sonra hiçbir yerde ayrı kalınmaz.Biz,birbirimizden ne kadar uzak olsak ta,unutmayın;gönüllerimiz,
sevgimiz,duygularımız daima kenetli.Bu bağ öylesine kuvvetli ki canım karanfillerim,küre-i arzın kanununa bile ters düşüyor,yani unutmaya ve unutulmaya.Siz bana vefayı,unutmamayı öğrettiniz.Unutulmak ta gerçekten çok acı olmalı.Hatta ayrılıktan da acı.Çünkü biz ayrı olsak ta unutmuş değiliz
birbirimizi ve unutmayacağız.Bizi ayakta tutan da bu olacak.
Evet,o gün geldi.Rüzgar,artık mumu söndürdü ve büyük,dev ateşleri körüklemeye başladı.Ağlayan karanfillerim,unutmayın!Sizi çok seven,her daim sizi düşünen ve mesafeye kayıtlı kalmaksızın hissettiklerinizi hissedebilen bir dost bıraktınız arkanızda.Sizin ayrılmaz bir parçanız,tomurcuklarınız oldum ben.........

hislerime son derece güzel tercüman olan yıllar önce kaydettiğim bir alıntı
sevgi saygı ve baki muhabbetlerimle

]]>