Hepimiz yapmıyoruz muhakkak.korkuyoruz çoğumuz,kul hakkından.ve Allahı memnun etmek telaşıyla,sıramızı veriyoruz,bizden yaşlı veya hasta olan insanlara.

Artık silkinelim ne olur.Allah için vermenin mutluluğunu,almanın mutluluğuna tercih edelim.çünkü nefis nankör,onun mutluluğu,olmaz.o hazzı yaşar ve hemen biter

Ruhumuzu besleyelim,hep beraber,birbirimizi,anlayalım,takdir edelim,olumsuzlukları,sevgiyle,Allah için söyleyelim,bize söylendiğinde,sevinelim.Allah razı olsun diyelim.Dualarımızda,Allah için sevmeyi,sevilmeyi,dileyelim.

Filistin,bizim.filistinli bizim.çeçen bizim,bosnalı,ıraklı bizim.nerde müslüman kardeşim,bizi böyle görmüyorlar mı dediği de; BENİM!..

Onlar benim kalbimde sevdam,boğazımda düğüm,kalbimde yaram,dilimde duam.

Ama dostlar,hep beraber olmalıyız.onları sevmeliyiz.onları dualarla yadetmeliyiz.Allahtan onları dilemeliyiz.ONLARI ALLAHTAN DİLEMELİYİZ.FİLİSTİNİ ALLAHTAN DİLEMELİYİZ.ALLAHIM BİZE, TÜM MÜSLÜMAN KARDEŞLERİMİZE, BU MUBAREK GÜNLER HÜRMETİNE YARDIM ET!....AMİN.

Ayrıca belki bir içten duanızı Rabbim can'ımıza (Rukiye) daha hayırlı kılmış olabilir.

İnşaallah istanbul'da olupta kan grubu tutan dostlarımız yardımlarını esirgemeyeceklerdir..

Her Akşam ailece, yemek saatinde; televizyonda akşam haberlerini, akşam haberlerinde; insanlık ayıbı olan her türlü haberi izlerken , bir yandan da çatal kaşık sesleri arasında, o akşamın menüsündeki yemeğini yerken, kâh ağlayan,bir sonraki habere de kâhi gülen... ve hatta dünyanın dört bir yanında açlıktan kıvranan küçücük bebecikleri dahi izlerken, şehit Mehmetçiğin ağıtlar yükselen evindeki acılı feryatları dahi dinlerken,tüh tüh vah vah diye diye yine de lokmaları boğazından aşağıya inebilen bir anne...
Hem de bir Türk annesi , hem de bir Müslüman...

Ne çelişkidir bu Allahım!!!

Filistin'in,Irak'ın kanayan yarası şöyle dursun, İstanbul'da kalbi kanayan bir minicik bebeğin bile kanına kan katmak için yerinden kıpırdayamayan...
İşte benim "O"
"O", benim işte...
Karabükten'im...
Kan Grubum 0 RH(+)...

Doğrudur.Türkiye'deyim, bir Türk İlinde...Hayatımın hakimi değilim. kölesiyim ben...
Hem de T ü r k 'üm hem de M ü s l ü m a n...hem de bir anneyim ben...
Öyleyse ,YAZIK BANA , EYVAH BANA , VAH BANA!!!..

Rabbim gerçekten de nerede eksiklik? Nedir bizleri hiç böyle olmayı istemeden, yine de böyle oluverdiren? kurtuluşu çok istemek, kurtuluşa ermeğe çare midir Allahım? Yoksa bu duyarsızlık utancından kurtulmanın başka bir çaresi mi var?
Peki ya böyle gelmiş, böyle gidenlerden oluverirsek?..
Rabbim sen Akibetimizi güzel eyle Yarabbim!..

düşman belki topraklarını gasp eder.belki toprakların insan oldukları söylenen o cani mahluklar tarafından uğrar tecavüze.ama asla ele geçiremezler sendeki o asaleti.İslam dır sana ihtişam katan.ALLAH dır seni mukaddes kılan.mukaddes kılan adına şehid olur müslüman.

peki ya eyy Filistin!

şehid olan yiğitlerden uzaklarda seni unutanlar da kim?evet, doğru tahmin ettin;…biziz.

biz kimiz?ne tip ümmetiz?niçin sen ağlarken biz kahkahalarla gülmekteyiz?

çok var yaran.

çok mu akıyor yarandan kan?

evet duyduk o acılı sesini.

ama kıpırdamadık yerimizden.kıpırdayamadık.çünkü hayatımızın hakimi değil kölesiydik.

biz irademize hakim değildik.hep maişet hakimdi irademize.

babaların işleri başlarından aşkın.annelerin kirli tabakları birikmiş mutfaklarında. gençler eğlence çağında.ayıp olur.isteme onlardan yardım.zaten çoğu da depresyonda.

anlayacağın senin yaralarını saracak liyakatten bile uzak kalmış bu ümmet.

ah Filistin! bir harekete geçsek senin için.

hiç korkmadan, kalksak ayağa seni kaldırmak için.

o zaman bombalar yağsa da üzerine “kutlu ümmet yanımda olduktan sonra bombalar veremez bana hiç bir zarar” derdin. öyle değil mi?

ama böyle olmadı.sen hep imdat dedin. bu haykırışın kulaklarımızda yeterince yankılanmadı. kopamadık hayallerimizden. çıkıp da gelemedik velvele keyfiyetinden.

TV de izlemek daha kolaydı bizim için Filistin ‘i.

biz sıcak çaylarımızı yudumladık her akşamları.

sen ise ey Filistin! şehitlerin kanlarını yudumladı toprakların.

artık her şey açık.

seni harap edip üzen o mukaddes topraklarına gaspa gelen düşmanların değildi.

seni üzen;

“yardımcımız ALLAH! düşmanın zulmüne izin vermeyiz billah!”

demeyen,diyemeyecek kadar korkup kaçan ümmetti.

izzetli ümmete yakışmazdı seni bir başına bırakmak.

yakışmadı da.

düşman senin mukaddes topraklarına işemeye gelince kimi müslüman da altına kaçırırcasına düşmandan çekinip korkmamalıydı.

“Ümmetimin zalime “ey zalim!” diyemediği gün kıyameti bekle”

diyen Resul ‘ün (as) bahsettiği o korkaklardan olmaktan korkmalıydı asıl

unutmamalıydı seni,

hiç acın yokmuş gibi sefa sürmemeliydi bu ümmet.

Uzatmalıydı bu ümmet sana elini. ama…

işte itirafımız!

ihanet ettik sana Filistin!

sen tüm bir ümmetindin ama seni tüm celadetiyle kollayamadı bu ümmet

sen de anlamıyorsun öyle değil mi? hep soruyorsun kendi kendine;

“ne oldu bu ümmete böyle?” diye

.hiç sorma şanlı Filistin. ne olmadı ki bize!

Kalbimizden çok şey çalındı ve kanımıza şeytan çok şey kattı.

boynumuzda bir tasma. nefsimizin yönettiği yöne doğru hep bu rota.

Ufkuma bakıyorum.

Orada annem var,ailem,arkadaşlarım,gerçekleştirmek istediğim bir yığın hayalim.

Peki ya sen neredesin? Filistinim dediğim Filistin!

Sen vahşi düşmanların içine, biz gafletin pençesine düştük.

ne yaptık böyle? yollarımızı neler ve kimler ayırdı?

niçin aramıza girmek isteyen her düşmana müsade ettik ki?

bunun büyük bir kayıp olduğunu bile bile.

Evet, duyuyorum. hala ağlıyorsun.

ama…

Amalarımı gırtlağından tutup da bir türlü boğamıyorum.

Ama…ama…ama…

“YETER!” Desem de pısmıyor bu amalar

biz ağlayamıyoruz artık Filistin

gözyaşlarımız nerede bilmiyoruz.

Kaybettik onları

Ağlamayı başarsak da

Ardından tekrar unutuyoruz.

Göz yaşlarımız da bize küsüyor,akmıyorlar seni unuttuğumuz için.

Ağlayamamak…işte bu büyük bir ceza.

zira katı kalbimiz ancak gözyaşlarımızla yumuşayabilir.

İşte böyle Filistin.

Kaskatı kalp,Kuruyan göz pınarları ve çöle dönmüş yürekler.

Ağlamasını bilmeyenler nasıl gülmeyi hak ederler?

işte bu biziz.

ağlayamazken gülmeyi hak ettiğini zannedenleriz.

Şimdi sen ağlıyorsun Filistin. çok yakında elbet güleceksin.

Ama senin gülmen için bu ümmetin bir müddet ağlaması gerekmekte.

Var mısın kardeşim eğlenceden geçip ağlamaya sende.

Eğer var isen

Cennette senin için var ve seni beklemekte

ALLAH ‘ın rızası…en müthişi bu işte

Dua et Filistin e ve tüm kardeşlerine

Belki zulmü ortadan kaldıramıyoruzdur ama zulme ses çıkarmak zorundayız.buna hepimizin gücü var.işte bende bu yazıyı zulmün karanlığına karşı isyan eden bir ses olsun diye yazdım.

Ancak yazık ki yazılar kanayan yaralara yeterince merhem olamıyor.bu yazılar bir bombaya dönüşüp de İsrail i ve ABD yi yıkmaya yetmiyor..onların yüzülesi yüzlerinde bir çizik dahi oluşturmuyor.

yani…

Yanisi yazılar eyleme dönüştürülmediği takdirde ancak satırlara satırlar, kütüphanelere kitaplar eklenecek.

Gelin ey tüm yazdıklarım. Sizi kağıtlara hapsedip eyleme dönüştürmeyen halimin suratına bir tokat atın.kızarmadı mı suratım?o zaman gelin ve tekrar tekrar güçlü tokatlarınızı atın.

Hiç acımayın.

Bu tokatlara artık uyanmak için muhtacım

ARAF

kaynak: http://araf17.wordpress.com/2007/09/02/filistin-e/