GÖNÜLLERİNİZİN MURADI VERSİN......

Bil ki, ne yaparsan, onu önce kendine yapmadasın.

Hakk'ı bul kendinde, O'nun yüceliğine layık ol!..

Hak'ta olmayan tek şey acizliktir, unutma!..

Hakk'a itaatte olursan, mahlûkata boyun eğmiş olmazsın...

Kimsenin işini yersiz görme ve kimsenin işine karışma; eğer yine de yersiz görürsen, bundan hiç sözetme!..

Kimsede kusur bulmamaya bak; eğer yine de kusur görürsen kimsenin yüzüne söyleme!..

Tembel davranma, zeki ve çabuk karar verici ol!.. Herhangi bir karar, kararsız kalmaktan hep iyidir...

Hiçbir şeye bağlanma, ama sevgiyi yüreğinde bulursan, onu yaşat!

Sevdiğin vakit senin de sevildiğini hatırla!..

Sade ve cesur ol, özgüvenini yitirme!..

Kimseyi aldatma! Dürüst olmayanların gönüllerde sağlam yer edinemeyeceğini unutma!

Bildiklerini yaşayamıyorsan, orada olmaman daha iyidir...

Hiçbir şeyi yanlış bulma, her şeyle uyum içinde ol; olup bitene tebessümle eşlik et, unutma ki her şey birden var!

Asla ve asla kalp kırma!..

Aşırıya kaçıp haddi aşarsan, ya kırarsan, ya pişman olursun, unutma!..

Kimsenin işine tepki gösterme, bil ki her iş neticesini kendiliğinden getirir...

Akan bir ırmağın kollarını kesersen, birikir, taşar; ama akışına doğru yön verebilirsen en iyiyi yapmış olursun...

İnsan olmayı en kıymetli hazine bil, gereken irfana sahip olmaya bak!

Görmemeye bak, görürsen de Hakk'ın nefsinden gayrını görmemeye bak...

Ne eğitici, ne yardım edici bile olma; kimse sende DOST'luktan başka şey görmesin...

Sana iyi niyetle yaklaşanların sende görmeyi istediklerinin dostluk olduğunu bil; sana geleni sessizce dinlemen, akıl vermeye kalkmandan daha güzeldir...

Her halde verici ol, bundan mutlu ol, ama aşırıya kaçma; senden isteneni vermezlik etme!

Sıradan olma, her işe gereken önemi ve ciddiyeti ver.

Evrenin azametini ve ondaki yerini hatırla! Gör ki bu dünyanın işleri, her ne olursa olsun, neticede bir hiçten fazla birşey değildir...

ALLAH'a dua et: De ki “ALLAHIM! Göğsümü öylesine geniş tut ki, hiç kimsede kusur görmeyeyim; ve yine de herkese karşı sınırsız sevgiyi içtenliğimle yaşayabileyim...

Herkes herşeyi bilmeyebilir; ancak bil ki: Herkesin Zatına yakınlığı, samimiyetine göredir. Onun için herşeye rağmen samimiyetle yaşa ve samimiyeti yaşat...

İçten birini dost edinmen, dünya nimetlerinin en güzelindendir; yakınlarını içtenliklerine göre seç...

Herşeye rağmen, her yerde ve her zaman haddini bilenlerden ol!

Sultan, köleyi taşıdığı asil karakteri sebebiyle çok sevmiş.

Derken Sultan’ın öylesine itimadını kazanmış ki, bütün sultanlığın haznedârı tayin edilmiş ve en kıymetli ve zarif mücevherler, taşlar ona emanet edilir olmuş.

Bu gelişmeyi gören saraylılar ise durumdan pek rahatsız olmuşlar. Hasetleri ve kibirleri yüzünden, sözüm ona basit bir köleye böyle bir mevki verilmesini ve kendi rütbelerine çıkarılmasını bir türlü hazmedememişler.

Bu duygular içinde, özellikle Sultan yakınlardaysa ondan gün geçtikçe daha çok şikayet etmeye başlamışlar ve asil ruhlu kölenin itibarını zedelemek için ellerinden geleni yapmışlar.

Bir gün Sultanın huzurunda bir saraylının diğerine şöyle dediği duyulmuş: Köle Ayaz’ın sık sık hazineye gittiğini biliyor musun? Onun mücevherlerimizi çaldığından adım gibi eminim. Sultan kulaklarına inanamamış. İşin aslını kendi gözlerimle görmeliyim demiş. Duvara küçük bir delik yaptırıp, içeride olanları seyretmeye hazırlanmış. Kölenin sessizce içeri girdiğini, kapıyı kapattığını ve sandığa gittiğini görmüş.

Orada sakladığı küçük bir bohçaymış bu. Bohçayı öpmüş alnına koymuş ve sonra da açmış. İçinden çıkan köleyken giydiği yırtık pırtık bir elbise! Aynanın karşısına geçmiş.

Kendi kendine, Daha önceleri bu elbiseyi giydiğin zamanlar kim olduğunu hatırlıyor musun? diye sormuş. Bir Hiçtin sen...

Hepsi hepsi satılacak bir köleydin ve Allah, Sultanın eliyle sana rahmetinden belki de hiç hak etmediğin nimetler lutfetti. Asla nereden geldiğini unutma! Çünkü mal mülk insanın hafızasını uçurur, unutuluşlara sürükler.

Şimdi sen de, nimetçe senden aşağı olanlara kibirle bakma ve daima hatırla Ayaz, hatırla! Sandığı kapatmış, kilitlemiş ve sessizce kapıya doğru yürümüş.

Hazine dairesinden çıkarken birden Sultanla yüz yüze gelmiş. Sultan gözlerini Ayazın yüzüne dikmiş dururken, yanaklarından aşağı yaşlar süzülüyormuş ve boğazı öyle düğümlenmiş ki, konuşmakta güçlük çekmiş.

Ve sultan mahmut: Bugüne kadar mücevherlerimin hazinedârıydın, ama şimdi... kalbimin hazinedârısın. Bana benim de önünde bir hiç olduğum kendi Sultanımın huzurunda nasıl davranmam gerektiği dersini verdin demiş.

BU HİKAYEDEN DERS ÇIKARANA NE MUTLU.