"Ben sizin Rabbiniz değil miyim?"

"Galü bela.."

"Rabbimizsin."

Dedikten sonra ahde vefa gösteremediğim için suçluyum...Farkında olmadan başka "Rab"lar edindiğim için,kimi zaman bir çift göze , kimi zaman bir güzel söze ,kimi zaman dünyalık mala mülke kul olduğum için suçluyum...

Nefsimin "Ebrehe"lerini, kulluğumun "Ebabil"leriyle yerle bir edemediğim için suçluyum.

Afganistan'daki mücahidler gibi,kendimi zincirleyip, zulmün tankları önünde ezilmeyi göze alamadığım için, almadığım için suçluyum...

Vatanımın güneydoğusunda,yıllardır süren bir savaşın acısını iliklerime kadar hissedemeyip, sadece televizyondan izlediğim bir filmmiş gibi davrandığım için suçluyum...

Şehitlerimizi unuttuğum,daha da kötüsü geride kalan gözü yaşlı ana-babalarını,dul eşlerini,"Baba" demeye hasret çocuklarını unuttuğum için suçluyum.

Bir milleti yetiştiren "anneleri" yetiştiremediğim ve onları,evlerinin içine boşalan kanalizasyon kanallarına benzeyen, televizyonla başbaşa bıraktığım için suçluyum.

Soydaşlarım Doğu Türkistan'da,Kırım'da, Kerkük'de zulüm altında inlerken;dilini ,dinini, unutmaya zorlanırken;dilime, dinime sahip çıkmayıp,hatta tahrif ettiğim için suçluyum....

Bir zamanlar dünyaya hakim necip bir milletin torunları olduğumuz halde,şimdilerde AB'ye girmek için eğilip bükülmelerimizi,taviz üstüne taviz vermelerimizi,itirazsız ,tepkisiz seyrettiğim için suçluyum.

Karnımı tıka basa doldurup, sıcak evimde; açlıktan ve soğuktan uyuyamayan insanları düşünmeden uyuduğum için suçluyum.

Sokakta yatıp kalkan, bir gram uyuşturucu için kendini satan,kendisine haram-helal-günah-sevap-ahiret-hesap öğretilmediği için hırsızlık yapan çocuklara sahip çıkamadığım, çıkmadığım için suçluyum...

Tüyü bitmemiş yetimin hakkını,vicdanı sızlamadan hortumlayan utanmazların karşısına dikilemediğim, dikilecek insanları seçemediğim ve kimin ne olduğunu anlama ferasetini gösteremediğim için suçluyum.

Olduğum gibi görünmediğim ve hatta göründüğüm gibi de olmadığım için suçluyum...

Bu dünyadan sürün beni
SUÇLUYUM....VURUN BENİ!....