Sevgili genç kardeşlerim.Bana gelen bazı mailler neticesinde,bişey paylaşmak isterim nacizane.Bizim kutlu yolumuz islamiyet o kadar saf o kadar duru ki.O kadar büyüleyici o kadar cezbedici ki.
Allah (c.c) bizi hem görüp hem duymakla kalmıyor iç seslerimizi düşüncelerimizi de biliyor.Ve bize diyor ki,ben sizin dış görünüşlerinize, değil,kalplerinizdeki niyetlerinize bakarım.Ameller niyetlere göredir,vs…
Hepimizin korktuğu veçhile,namazın kılınanı var yorgunluktan başka birşey vermeyen.Orucun tutulanı var açlıktan başka bişey vermeyen.
Hal böyleyken.Hayatımızı sıradan yaşayıp,olmasını arzu ettiğimiz dünyevi isteklerimiz doğrultusunda,bazı dualara sığınarak,bunu okursak kesin oluyormuş diyerek,sırtımızı ve bütün ümitlerimizi duaya bağlarsak,Rabbimize ayıp olmaz mı?
Dua bize bişey veremez ki.Boş bakkala gidip, bakkal bana şunu ver diyebilir miyiz.İlla bakkalda duran sahibinden, istemek lazım.Belki bakkala gitmek,bakkal sahibini bulmak ve istemek anlamında makul.O da elimizi açıp Yaradana gönlümüzü yöneltmek anlamında.
Makbul dualar tabiki var, ama onların anlamlarını bilip bu türlü seslenişlerin,Rabbimizin hoşuna gideceğini düşünerek, Rabbimize ne dediğimizi bilmemiz lazım.Bilmemiz mümkün değilse de duayı okurken Allaha tevekkül içinde,olmamız,hayırlısını istememiz lazım.
İstiyoruz ya, o anlamda!…
Geçen bi genç kardeşime,bi arkadaşı bi dua vermiş,muharremin 10unda okuyacaksın o zaman bu sene içinde ölmiyecek mişsin demiş.Oda unutmuş.diyor ki duadan haberi olup okuyamayanlar mesulmüş diyor.bende ölür müyüm abla diyor.Hasbünallahi ve nığmel vekil.Yok be ablacım dedim.nerden çıkmış bu dua.sünnette,hadiste olsa herkes bilirdi.zaten kaderimiz belli,ne zaman öleceğimiz dedim.Ama çok üzüldüm.Din bu değil ki.Öyle değil mi arkadaşlar.Yanlış mı düşünüyorum.Rabbim sonumuzu hayreyleye.
İkindiden sonra okuduğum Ammenin sevabını tüm dua ve gönül dostlarıma hediye ediyorum.Rabbim kabul eylesin.Amin.
