Çocuk eğitiminde dikkat edilmesi gereken en mühim konulardan biri eğitimin yönteminin nasıl olacağıdır.Çocuklardan öte aslında herkes ölene dek bir eğitimin içindedir.Yani devamlı öğrenmekteyiz.
Biz önce kendimiz nasıl bir eğitim istiyoruz bunu bilmeliyiz.Korkarak
mı severek mi?
En iyi korkuncamı öğreniyoruz yoksa sevincemi.
Örneğin;
-günah işlersen Allah seni yakar seni taş eder.
çoğu insanın çocuk eğitirken kullandığı cümlelerdir.
Çocuk devamlı olarak Allah'ın kendisini yakacağını yada taş edeceği korkusuyla dinden uzaklaşabilir.Dini öğrenmeyi istemez ve devamlı potansiyel bir suçlu gibi korku içinde yaşayabilir.
Oysa ki hepimizin severek öğrendiğini yaşaması daha güzeldir.Bütün din bilginlerinin ortak noktada buluştukları konu dini eğitimin sevdirerek yapılmasıdır.
Allah(cc)çocuğa sevdirilirse hani insan sevdiği bir kimseyi kırmamak için nasıl ehemmiyet gösteriyorsa,çocukta "Allah'ım bunu yaparsam bana darılır" diye düşünerek hal ve hareketlerine daha çok özen gösterir.
Korku geçicidir ama sevgi kalıcıdır.Korktuğunuz birşeyi sevmezsiniz ama sevdiğiniz birşeyi kaybetmekten korkarsınız.İkisinin arasındaki fark budur.
Allah(cc)tüm yönleriyle bildiğimiz kadarıyla çocuklara anlatılırsa sevmemelerine imkan yoktur.Tüm hayatları boyunca bu sevgiyi kaybetmemek için uğraşabilirler.
Allah'ım bizlere seni sevmeyi ve bu sevgiyi kaybetmemek için çabalayanlardan olmayı nasip eyle.Amin.
