ÖĞRENİLMİŞ ÇARESİZLİK NEDİR?
Cam tavan sendromu!!!!!
Kişisel gelişim kitaplarında sıklıkla anlatılan bir pire deneyi vardır.
bilim adamları pirelerin farklı yükseklikte zıplayabildiklerini görürler. birkaçını toplayıp 30 cm yüksekliğinde bir cam faanusun içine koyarlar.cam faanusun üstünede camdan bir kapakla kapatırlar.faanusu metal ısıtıcının üzerine yerleştirir ısıcıyı çalıştırırlar.sıcaktan rahatsız olan pireler zıplayarak kaçmaya çalışır ancak kafalarını tavandaki cama çarparak düşerler zeminde sıcak olduğu için tekrar zıplarlar tekrar başlarını cama vururlar.pireler camın ne olduğunu bilmedikleri için kendilerini neyin engellediğini anlamakta zorluk çekerler.defalarca tavandaki cama vuran pireler 30 cm fazla zıpla(ya)mamayı öğrenirler.
artık hepsinin 30 cm. zıpladığı görülünce deneyin ikinci yarısına geçilir.
tavandaki cam kaldırılır,zemin tekrar ısıtılır tüm pireler eşit yükseklikte 30 CM.ZIPLAR Daha yükseğe zıplama imkanları vardır fakat buna hiç cesaret edemezler. KAFALARINI VURA VURA ÖĞRENDİKLERİ BU SINIRLAYICI HAYAT DERSİNE SADIK HALDE YAŞARLAR.pirelerin isterlerse kaçma imkanları vardır ama kaçamazlar ÇÜNKİ ARTIK ENGEL ONLARIN ZİHİNLERİNDEDİR.
sevgili dostlarım.kendi hayatımızla o pirelerin hayatı arasında negibi benzerlikler var dersiniz.
hepimizin bir cam tavanı var .cam tavanımız yükseklere tırmanmaya çalışırkenkarşılaştığımız engeller,acı tecrübeler ve başarısızlıklardan öğrendiğimiz bize neyi yapamıyacağımızı gösteren tavan limitlerimizdir.
Kardeşlerim içimizdeki öğrenilmiş çaresizlik enkazını kaldıralım.dış referanslı değil iç referanslı olalım ve şöyle düşünelim en yakınlarımız hariç, mutlaka birinin bize ihtiyacı vardır.
sevgilerimle.....