Ben de çocukları sevmiyorum. Aslında başka çocuklardan da daha çok kendi çocuğumun olması fikrinden hoşlanmıyorum. bir çocuk gördüğümde potansiyel bir hayırsız insana bakıyor gibi hissediyorum kendimi tabii zaten o sırada o yaşında yeterince çileden çıkarıcı değilse. Biliyorum çok doğru bir düşünce tarzı değil
Bence asıl görevimiz insan olmak, insan doğurmaktan öte. 'vatana millete hayırlı evlatlar yetiştirmek'ten öte hayırlı olmak. Bin düşünüp bir söylemek gerekiyorsa her halde bir milyon düşünüp bir çocuk doğurmak lazım. Farz değil vacip değil :)
Zaten sabah dışarı bırakıp akşam ezanında içeri alma usuluyle büyüyen ciddi bir nufus var. Zaten küresel ısınma da var. Gelecek çok da elverşili olmayacak gibi görünüyor yeni nesiller için.
Bence birgün fikriniz değişir. O güne kadar da bekleyebilirsiniz. Bu arada doğacak çocuğunuz için ve kendiniz için daha donanımlı, vasıflı bir kişi olarak ilerlersiniz.
Çocuk bakımının her aşaması ,her yönü meşakkatli ve itina istiyor.
Benim erken evlenmiş ama 30 35 yaşından sonra çocuk dünyaya getirme fikrine alışmış ya da zaten öyle planlamış tanıdıklarım var ve hepsi de iyi, gıpta edilir birer anne. çocukları da pırıl pırıl (Maşallah)
Herhalde hisleriniz değişir.
Eğer çocuğunuz olursa onu seveceğinizden eminim. Belki o kadar olur ki siz eşinizi ondan değil eşiniz sizi çocuğunuzdan kıskanır.
Bir ihtimal de hiç kimse biribirini kısakanmadan herkesin birbirine değer verip sevdiği bir aile ortamı oluşması. Sizinki İnşallah böyle olur.
Allah yardımcınız olsun. Sizin için bir Yusuf suresi okuyacağım inşallah. selamlar