BİR AKŞAM GEÇ SAATTE KARANLIK SOKAKTA YÜRÜRKEN ÇALILIKLARIN ARKASINDAN BOĞUCU ÇIĞLIK SESLERİ DUYDUM. YAVAŞLAYIP SESİ DİNLEDİĞİMDE, DUYDUKLARIMIN BOĞUŞMA SESLERİ OLDUĞUNU ANLADIM. AĞIR HIRILTILAR, YIRTILAN KUMAŞ SESLERİYDİ BUNLAR. BİR KIZIN SALDIRIYA UĞRADIĞINI FARK ETTİM. MÜDAHALE ETMELİ MİYDİM? KENDİ GÜVENLİĞİM İÇİN ENDİŞELENMİŞTİM VE BU GECE YENİ YOLU TERCİH ETTİĞİM İÇİN LANET OKUDUM. SADECE, EN YAKIN TELEFONA GİDİP POLİSİ Mİ ARAMALIYIM DİYE DÜŞÜNDÜM. SONSUZA KADAR SÜRECEKMİŞ GİBİ GELMESİNE RAĞMEN, AKLIMI BAŞIMA ALMAM SADECE BİRKAÇ SANİYEMİ ALMIŞTI. BU ARADA KIZIN SESİ GİTTİKÇE ZAYIFLIYORDU. HIZLI BİR ŞEKİLDE HAREKET ETMEM GEREKTİĞİNİ BİLİYORDUM. NASIL BIRAKIP GİDEBİLİRDİM?
SONUNDA KARARIMI VERDİM. KENDİ HAYATIMI RİSKE ATSAM BİLE, BU MEÇHUL KIZA SIRTIMI DÖNEMEZDİM.
CESUR VE ATLETİK BİR ERKEK DEĞİLDİM. GÜÇLÜ BİRİ OLDUĞUMU SÖYLEMEK DE İMKÂNSIZDI. O GÜCÜ NEREDEN BULDUĞUMU BİLMİYORUM; AMA KIZA YARDIM ETMEYE KARAR VERDİKTEN SONRA GÜCÜMÜN ARTTIĞINI HİSSETTİM. ÇALILIKLARIN ARKASINA KOŞTUM VE SALDIRGANI KIZIN ÜSTÜNDEN ÇEKTİM. YERE DÜŞTÜK, BİRAZ BOĞUŞTUK, SONRA DA SALDIRGAN BENDEN KURTULUP KAÇTI.
AĞIR AĞIR SOLUYARAK YUKARI TIRMANDIM VE AĞACIN ARKASINA ÇÖMELMİŞ HIÇKIRARAK AĞLAYAN KIZA YAKLAŞTIM. KARANLIKTA YÜZÜNÜ TAM SEÇEMİYORDUM. ONU DAHA ÇOK KORKUTMAMAK İÇİN BİRAZ UZAKTAN KONUŞTUM.
"TAMAM, GEÇTİ" DEDİM YAVAŞÇA. "ADAM GİTTİ. ŞİMDİ EMNİYETTESİN."
UZUN BİR SESSİZLİK OLDU. SONRA, HAYRET VE ŞAŞKINLIKLA ŞU SÖZLERİ DUYDUM:
"BABA, SEN MİSİN?"
SONRA DA, AĞACIN ARKASINDAN KÜÇÜK KIZIM SELİME ÇIKTI.