salavat getirmenin dinimizde ne kadar önemli olduğunu biliriz hepimiz.bir çok hadistede salavat getirmenin önemine dikkat çekilmiştir.
“İnsanlardan bana en yakın olanı bana ençok salât getirendir…”
“Her DUA semâya yükselmekte güçsüzdür; bana salat edince gücüne kavuşur, yükselir (icabet makamına)”
“DUA eden kimse, Nebilere ve Rasûllere salat etmedikçe,duâsı perdelidir.”
Cebrâil’le buluştum… Bana şöyle dedi: Sana müjdelerim ki, Allah; kim sana salât ederse, ben ona salât ederim; kim sana selâm verirse ben ona selâm ederim; buyurdu…”
............gibi daha niceleri
bol bol salavat getiririz ki o büyük gün peygamber efendimiz bize şefaatçi olsun.ben sizinle farklı birşey paylaşmak istedim dostlar.
Rasûlullâh Salla’llâhu Aleyhi ve Sellem’in öğrettiği bu salâvatı Hazret-i ÂişeRadı’yallâhu Anha naklediyor:“Her kim gece uyumadan evvel bu salâvatı okursa, yeryüzüne gelmiş geçmiş ne kadar Nebi ve Rasûl varsa,hepsi de ona şefâatçi olurlar âhırette.”
Allahumme salli alâ Muhammedin ve Ademe ve Nuhin ve İbrahiyme ve Musa ve İsa ve ma beynehum minen nebiyyiyne vel mürseliyn, salâvâtullâhi ve selâmuhu âleyhim ecmaıyn.
Kim gelmiş geçmiş bütün Nebi ve Rasûllerin şefâatini istemez ki…?