Gönlüm kırık,birazda hüzünlü oturdum sofrana,
Bekledim seni iftarıma.
Ne verdinse ,ne yolladınsa onla orucumu açtım,
Bir tas çorbanda kaşıkladım yalnızlığımı,
Bir bardak suyunda arındırdım nefsimi,
İşte sen bilirsin,
Ne verdinse o kadarıyla,
Sana duamı arzettim usulca,
Kör topal tuttuğum orucumdan sığındım sana,
Günahlarımdan,
Yaptıklarımın ve yapmadıklarımın şerrinden,
Affına sığındım,
Ben körkütük yalnız olduğumu düşünürken,
Eyvah Yar bile bile beni terketti derken,
Ben öyle diplerdeyken,
İki damla göz yaşı düştü senin için açtığım avuçlarıma,
Gönül gözüm aydınlandı anladım birden,
Oysa sen benden önce sofradaymışsın,
Aslında beni ağırlayan senmişsin,
Beklenen benmişim meğer,
Affet yar,
Bilemedim yar,
Meğer yalnız değilmişim yar...
Şükür elhamdülillah...
"Ya senden habersiz olanlar!..."