Çobanlık yapıyordu yemen çöllerinde.Öyle sıradan öyle umarsız.
Bir anneciği vardı yatalak,ona bakardı.Öğlene kadar onun ihtiyaçlarını giderir,öğleden sonra çobanlık yaptığı hayvanların ihtiyaçlarını...
Üstüne titrerdi anneciğinin,bir dediğini iki etmez gözünün önünden ayırmazdı hiç.
Kazancının yarısını kendi ihtiyaçlarına diğer yarısınıda fakir fukaraya dağıtmak onun hasletiydi.
Geçinip gidiyorlardı işte,taki o büyük yangına kadar.
Yanıyordu yüreği...
Uğruna seven yüreklerin yandığı,kainat güzeli HZ.Muhammed Mustafa (S.A.V)ya tutuşmuştu.
İçi içine sığmaz,köz köz ateşlerde yanar olmuştu.
Bir yanda anneciği,bir yanda uğruna anne ve babanın feda edildiği bir resul...
Yangın arttı,iştiyak arttı,hasret arttı...
Dayanamadı bir gün ana dedi,bütün ihtiyaçlarını elinin altına koysam;sen göz açıp kapayıncaya kadar resulallah efendimizi bir kere dünya gözüyle görüp gelsem ruhsat verirmisin dedi.
Ama oğlum ben hastayım,yalnız ne yaparım ya orda başka şeylere de dalıp gecikirsen halim nice olur diye sızlandı anneciği.
Söz anne sana,sadece resulallah efendimizi görüp geleceğim diyebildi,heyacanla...
Peki oğlum git o zaman,bizimde selamımızı götür inşallah dediğinde yangın çoktan alevlenmişti Veyselin yüreğinde...
Yangınlar içinde İbrahim gibi geçti çölü,resul aşkına.
Evin önüne geldiğinde yüreği elindeydi.Sordu kainatın efendisini.İçerden çarşıda olduğu söylendi.
Beklerim dedi.Az bir zaman bekledi.
Çarşıya gidip arayamadı.
Annesine söz vermişti,başka hiçbir yere uğramadan döneceğim diye.
Ruhsat yoktu daha fazlasına...
Göremedi resulallahı,boyun büktü,daha büyük yangınlar yüklendi yüreğine ve kendini dönüş yoluna vurdu...
Eve döndüğünde anneciği sordu,gördünmü oğlum peygamberimizi?
Hayır ana diyebildi,kanlı gözyaşlarında kançanağına dönmüş gözlerini başka yangınlara çevirerek...
SANA SÖZ VERDİM YA ANNE!!!.
Diyebilmişti sadece içine içine ağlıyarak...
******
Veysel karani annesine teslim olmuştu.Ana sevgisine,ana sözüne teslim olmuştu.
Uğruna kainat yaratılan peygamberi bile bekleyemiyecek kadar büyük bir teslimiyetle hemde.
Nasıl bir yangındır bu yarab,nasıl bir aşktır bu.
******
"RESUL HIRKASINI MİRAS GİYDİREN NASIL BİR AŞKTIR BU..."
BU YAZIYI ANAMA,SİTEDEKİ TÜM ANALARA VE TÜM ANA NAMZETİ KÜÇÜK DOSTLARIMA İTHAF EDİYORUM.