BÖyle Bİr Dostunuz Oldu Mu???
Daima düşünceliydi.
Susması konuşmasından uzun sürerdi.
Lüzumsuz yere konuşmaz;konuştuğunda ne fazla ne eksik söz kullanırdı.
Dünya işleri için kızmazdı.
Kendi şahsı için asla öfkelenmez ve öç almazdı.
Affediciliği fıtri idi.
Düşmanlarını sadece affetmekle kalmaz,onlara şeref ve değer de verirdi.
Kendisini üç şeyden alıkoymuştu:Kimseyle çekişmezdi.Çok konuşmazdı.Boş şeylerle uğraşmazdı.
Umanı umutsuzluğa düşürmezdi.
Hoşlanmadığı bir şey hakkında susardı.
Hiç kimseyi ne yüzüne karşı ned earkasından kınamaz ve ayıplamazdı.
Kimsenin kusurunu araştırmazdı.
Kimseye hakkında hayırlı olmayan sözü söylemezdi.
Yanında en son konuşanı ilk önce konuşan gibi dikkatle dinlerdi.
Bir toplulukta bulunduğu zaman bir şeye gülerlerse, o da güler;bir şeye hayret ederlerse, o da onlara uyarak hayret ederdi.
Gerçeğe aykırı övmeyi kabul etmezdi.
Her zaman ağırbaşlıydı.Konuşurken çevresindekileri adeta kuşatırdı.
Kelimeleri parıldayan inci dizileri gibi tatlı ve berraktı.
Yürürken beraberindekilerin gerisinde yürürdü;ayaklarını yerden canlıca kaldırır,iki yanına salınmaz,adımlarını geniş atar,yüksek bir yerden iner gibi öne doğru eğilir,vakar ve sükunetle rahatça yürürdü.
Kapısına yardım için gelen kimseyi geri çevirmezdi.
Bir gün kendisinden yaşça küçük bir dostunun omuzlarından tutarak şöyle demişti:"Sen dünyada garip bir kimse yahut bir yolcu gibi yaşa!"
Her zaman hüzünlü ve mütebessim bir haletle dururdu, yüzünde daima ışıldayan bir parlaklık olurdu.
Adet üzere sarf edilen hiçbir kötü sözü ağzına almadı.
Sıkıntılı hallerinde kabalaşmaz,bağırmazdı.
Fakirlerle birlikte yerdi;öyle ki onlardan ayırt edilemezdi.
Önüne ne konulursa yerdi.
Sade kıyafetler giyer,gösterişten hoşlanmazdı.
Konuşurken yüzünü başka tarafa çevirmez,bulunduğu mecliste ayrıcalıklı bir yere oturmazdı.
Sabahları evinden çıkarken şöyle derdi:"İlahi,doğru yoldan sapmaktan ve saptırılmaktan,kanmaktan ve kandırılmaktan,saygısızlık etmekten ve saygısızlık edilmekten ,haksızlık etmekten ve haksızlığa uğramaktan sana sığınırım".
Sıradan değildi.
Sıradan insanlar gibi yaşardı.
O peygamberdi
O herbirimize çok"düşkün",herbirimiz üzerinde "titreyen" Peygamberimizdi(s.a.v)
Ve herbirimize herbirimizden daha dosttu.
Herbirimizin ebedi mutluluğu adına Alemlerin Rabbine dost oldu.
Hatalarımıza,kusurlarımıza,eksiklerimize,isyanları mıza,unutmalarımıza,günahlarımıza rağmen "çetin" ve "korkulu" HESAP GÜNÜNDE bize dost kalacağına söz verdi.
Kaynak:HER GÜNE BİR DUA-semine-senai demirci
ÖYLEYSE SİZ DE HERGÜN O’NU HATIRLAYIN…