“Onlar hiç yer yüzünde dolaşmazlar mı ki, düşünecek kalbleri, işitecek kulakları olsun? Doğrusu gözler kör olmaz, fakat göğüslerdeki kalbler körleşir.” (Hac suresi, 46)
Kalplerin mühürlenmesi gerçekleri yansıtma kabiliyetindeki gönül aynasının günahlarla karartılması neticesindedir. Kur’an’da bu gerçek şöyle belirtiliyor:
“Hayır, doğrusu onların kazandıkları günahlar, kalplerini paslandırıp bürümüştür.” (Mutaffifin suresi, 14)
İnsanın gönül gözünü kör eden pek çok âmil vardır. Hırs, öfke, nefret, aşırı sevgi gibi hususlar bu âmillerin başlıcalarıdır. Hz. Peygamber (s.a.v) “Bir şeyi aşırı sevmen seni kör eder” buyurdular. Aşırı nefret de böyledir. İmam Gazali’nin dediği gibi insanın iki mübalağası vardır: Sevdiğinde kusur, sevmediğinde meziyet görmez.
Enâniyet, gurur, kibir, servet, şöhret ve şehvet gibi hususlar da körlük sebebidir. Kibrin gölgesi gerçeğin üzerini örter. Aşırı arzular gözleri perdeler. Buğday danelerine tamah eden kuş arkadaki tuzağı görmez. Peynire tamah eden fare başını kapana kıstırır.
Mevlana’nın dediği gibi insan sadece rakı-şarapla sarhoş olmaz, bütün şehvetler gözü ve kulağı bağlar. Şarabın sarhoşluğu kısa zamanda geçer. Fakat gaflet ve şehvetin sarhoşluğu ve körlüğü ömür boyu devam eder. Böylelerinin gözü ölüm anında açılır, hem de fal taşı gibi açılır. “Biz senin gözünden gaflet perdesini kaldırdık. Artık bugün gözün keskindir denir.” (Kâf suresi, 22)
Ğayb perdesi kalktıktan sonra görmenin hiç bir faydası yoktur. Aşikâr olanı görmek için insan olmaya gerek yok. Görüleni tasdik etmek iman değildir. Gönül gözüyle gaybı tasdik etmek imandır. Bakara suresinin başında müttekiler tanımlanırken “ğayba inanırlar” denmektedir. Ğayb ancak gönül gözüyle görülebilir.
Allah'ım
kalplerimizi seni anmakla nurlandır
öyle nurlandır ki
senin sevginden başka bir etki kalmasın
amin amin amin
...
Rabbim gönül gözümüzü açık eylesin inşallah...
Mesaj gönderebilmek için giriş yapmalısınız.